''အေလာင္းအစား''
**************
စ/ဆံုး

''မင္း ေသခ်ာရဲ႕လား''

''ေသခ်ာတာေပါ့ကြာ  စိန္လိုက္ေလ  ဒါမ်ိဳးေတာ့ေသြးမနည္းဘူး''

''ဟုတ္မွလည္း လုပ္ပါကြာ   ေတာ္ျကာ ေက်ာ္မေကာင္း ျကားမ
ေကာင္းေတြျဖစ္ေနမယ္''

''ေဟ့ေကာင္   ငါက ေတာသားပါကြ   သန္းေခါင္ သန္းလႊဲ
ဖားရွာ ငါးရွာ  ကြင္းစုံ လွည့္ခဲ့တဲ့ေကာင္ပါ
ထြီ
မင္းတို႔  ျမိဳ႕သခ်ိ ၤဳင္းေလာက္ေတာ့ စာမဖြဲ႔ဘူးကြ ''

''ေအးပါ  မင္းစကားနဲ႔ မင္းေနာ္
ခါတိုင္းလို  ငါတို႔မပါဘူး  မင္းတစ္ေယာက္တည္းသြားရမွာ''

''ခ်ကြာ  ျကာတယ္  ဘယ္ေလာက္ပါလဲ  ပါသေလာက္ခ်
ငါရံႈးရင္  ေဟာဒီမွာေတြ႔လား  ရြာကပို႔လိုက္တဲ့ေငြ  အခုမွသြားထုတ္
လာတာ''

''ဘုန္း''

စိတ္ျမန္ လက္ျမန္ ဗိုလ္ေတာသား တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားမွာ
ေက်ာင္းတက္စားရိတ္အတြက္ မိဘမ်ားေပးလိုက္သည့္ေငြကို
လဘၠက္ရည္ဆိုင္ရွိ စားပြဲေပါ ္သုိ႔ ခ်ကာ စိန္ေခါ ္ေလျပီ

က်န္ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာလည္း  ျငင္းရင္း ခုံရင္း စကားႏိုင္လုရင္းမွ
အတည္ျဖစ္သြားေသာ စိန္ေခါ ္ပြဲအား  စိတ္မသက္မသာျဖင့္
ပါလာေသာေငြမ်ားကို ထုတ္ကာ ေလာင္းေျကးထပ္လိုက္ျကေလ
ေတာ့သည္

၎တို႔  စိတ္ပူသည္မွာ  ေငြထက္ ဖိုးေထြး၏  အသက္
ဟုတ္သည္
''ဆင္ျဖဴခံ'' သခ်ိ ၤဳင္း(ယၡဳ ဆင္ျဖဴခံကြင္း)
ဆိုသည္မွာ   သာမာန္ျဖတ္လွ်င္ အေျခာက္အလွန္႔ကင္း
သေလာက္ အေလာင္းအစားျဖင့္ သြားလွ်င္ ----
လူျကီးသူမမ်ားစကား  ဘယ္အရာမွ အေလာင္းအစားျဖင့္
မလုပ္ေကာင္းဟု

သုိ႔ေသာ္
စကားကြ်ံခဲ့ေခ်ျပီ

''ေဟ့ေကာင္  ဘယ္လိုလုပ္ျကမလဲ  ဒီေကာင္ တကယ္သြားမွာကြ''
''ခြီးတဲ့မွ  မင္းတို႔ ျငင္းခံုျကတာေလ စျပီးမွေတာ့ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ''

''ေအးပါကြာ ညက် သူ႔အရိပ္အေျခကိုျကည့္ျပီး ေနာက္ကလိုက္ျက
တာေပါ့  အေျခေနမဟန္ရင္ ငါတို႔ရွိေျကာင္းေျပာရေအာင္ေလ''

''ဒါလည္းေကာင္းတာပဲ  သူမသိေစနဲ႔ေနာ္  သူသိရင္မလြယ္ေက်ာ''

''ညီေစေနာ္''

''OK''

                                       --------------

''ငါ့မ်ား  ငေျကာက္မွတ္ေနသလားမသိဘူး  ရြာက သရဲေခ်ာက္
ျကမ္းတဲ့ေနရာမွာေတာင္  အလည္လူကိုဆြဲတယ္ဆိုလို႔
အျမဲ အလည္ကပဲ ေနခဲ့တဲ့အေကာင္ပါ  ေတြ႔ျကျပီေပါ့ကြာ ျမိဳ႕သရဲ ျမင္ဖူးတယ္ရွိေအာင္  ေသခ်ာကို ျကည့္အံုးမွာ''

ေမာင္ေထြးမွာ  မေက်ႏိုင္မခ်မ္းႏိုင္ျဖင့္  ပုဆိုးအား ခပ္တိုတို ခပ္
တင္းတင္းျပင္ဝတ္ကာ  သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္တြင္ ဆင္ျဖဴခံသခ်ိ ၤဳင္း
သုိ႔  ထြက္လာခဲ့သည္

ေမာင္ေထြးတို႔  သူငယ္ခ်င္းတစ္စုမွာ မိန္းတကၠသုိလ္အနီးတြင္သာ
အေဆာင္ငွားေနျခင္း ျဖစ္ရကား  ဆင္ျဖဴခံသခ်ိ ၤဳင္းႏွင့္ မေဝး

တကၠသုိလ္မွ  ထိုေနရာသုိ႔အသြား ေမွာင္မည္း၍ ျခံဳအလြန္ထူလွေသာ လူသြားလမ္းဟူ၍ မပီျပင္သည့္ လမ္းေျမွာင္
ေလးကို ဦးဆံုးေတြ႔ရသည္
အေလာင္းအစားတြင္ သတ္မွတ္ခ်က္မပါေသာ္လည္း
ဒုတ္မီးယူရမည္ကို ရွက္ေသာေျကာင့္ တမင္ထားခဲ့သည္ေလ

ေဘးဘီမွ  ျခံဳႏြယ္တို႔ ေလတိုးသံသည္ တရွဲရွဲ   သူ၏ ေျခသံသည္
လည္း တိတ္ဆိတ္ေမွာင္မည္းလွေသာ သန္းေခါ ္ယံအခ်ိန္တြင္
ေနာက္ပါးမွ လူတစ္ေယာက္ ထပ္ျကပ္မကြာ လိုက္ေနသည့္အသံ
ႏွယ္

အတန္ငယ္ လမ္းေလွ်ာက္ျပီးေနာက္ အေလာင္းအစားထားရာ
သခ်ိ ၤဳင္းသုိ႔  ေရာက္ခဲ့ျပီ
လ၏ အလင္းေရာင္မဲ့ေသာ္လည္း  ည၏ သဘာဝအလင္းေျကာင့္
လူသားမ်ား ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အိပ္စက္ရာမွ ကိုယ္ပိုင္မွတ္တိုင္
ေလးမ်ားကို အစီအရီ ေတြ႔ေနရသည္

''လူေသကမ်ား  ငါ့ကို ဘာထလုပ္ႏိုင္မွာက်ေနတာပဲ
ဟားးး  ဟားးး  ဟားးးး    ငါ ဒီကိုေရာက္တယ္ဆိုတာ သူတို႔ယံုဖို႔
တစ္ခုခုေတာ့  ယူခဲ့အံုးမွ''

ဖိုးေထြးမွာ သူ႔အေတြးႏွင့္သူ  သခ်ိ ၤဳင္းအစပ္ရွိ ေျမပံုတစ္ခုအနီးသုိ႔
သြားကာ  လူေသ၏ ပစၥည္းဟု  အျငင္းပြားစရာမရွိႏိုင္ေသာ
ပစၥည္း တစ္ခုခုကို ေတြ႔လိုေတြ႔ျငား ရွာေဖြလိုက္သည္

ေဟာ
ေတြ႔ပါျပီ
ေခြးမ်ားတူးေဖာ္ထားသည္ထင့္
 လူေသ၏ အသားမက်တက် လက္တဖက္ မွာ ေျမပံုတစ္ခုေပါ ္သုိ႔
ေရာက္ေနသည္

အျခားေျမပံုမ်ားအား ေက်ာ္ခြ၍  ထိုအရာအနီးသုိ႔ ေရာက္ေအာင္
သြားလိုက္သည္

''ဟားးးဟားးးဟားးးး  ရျပီကြ
ငါ
ဒီအခ်ိန္  ဒီေနရာမွာ ရွိေနတာ သက္ေသျပဖို႔ ရျပီကြ''

ဝမ္းသာအားရျဖင့္  ထိုလက္ကို ေကာက္ယူျပီး ျပန္အထ

-----ဟာာာ----

သူ၏ ပုဆိုးအား  တစ္စုံတစ္ခုမွ  ဆြဲထားသလိုလို
သူ
အားစုိက္ျပီး ရုန္းျကည့္သည္   မရ
ထပ္မံ၍  ရုန္းကန္သည္    မရ    

သူ
ေခြ်းမ်ား တဒီးဒီးက်သည္အထိ  ေျကာက္ရြံ႕လာသည္

သူ
ထိုသုိ႔  တခါဖူးမွ်  အဆြဲမခံရဘူးေခ်

တိတ္ဆိတ္ေသာ အကာလညႏွင့္  တစ္ေယာက္တည္း သခ်ိဳ ၤင္း
အတြင္းဝယ္  လူေသ၏  လက္တစ္ဖက္ပိုက္ကာ
သရဲဆြဲျခင္း ခံထားရသည္ဟူေသာအသိ

သူ
ေအာ္ဟစ္ရန္ပင္ ေမ့ေလ်ာ့ကာ   သရဲဆြဲထားေသာ ပုဆိုးအား
ျပန္လည္ ဆြဲယူေလသည္

တစ္ေယာက္တည္း  ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္
သူ႔ထံသုိ႔  အလင္းတန္းျကီးတစ္ခု ထိုးစုိက္လာျပီးေနာက္

''ဟားးးးးဟားးးးဟားးးးဟားးးးဟားးးးးဟားးး''
''ဟီးးးးဟီးးးးးးဟီးးးးးးဟီးးးးဟီးးးးးး''
''ခစ္ခစ္ခစ္   ခြိခြိခိြ   အဟစ္  ဟစ္  ဟတ္  ဟားးးးးးး''

သခ်ိ ၤဳင္းတစ္ခုလံုးအား လႊမ္းျခံဳမတတ္ ထြက္ေပါ ္လာေသာရီသံ
ေျကာင့္  ေျကာက္စိတ္အားျကီးသည္ထက္ျကီးကာ

''အမေလးဗ်   ေျကာက္ပါျပီ  ေနာက္ကို  အေလာင္းအစား
မလုပ္ေတာ့ပါဘူး   လႊတ္  လႊတ္ေပးပါ  ေနာက္ကို မလာေတာ့
ပါဘူး''

အေျကာက္လြန္ကာ  လူေသ၏လက္ကို မလႊတ္တမ္းဖက္လွ်က္
ေသြးရဴး ေသြးတန္းေအာ္ဟစ္ေနေသာ္လည္း
ရီသံျကီးမွာ ေပ်ာက္မသြားခဲ့

                                       ---------------

''ဟာ  ေဟ့ေကာင္ေတြ  ဟိုမွာျကည့္စမ္း ေမာင္ေထြး ေျမပံုေပါ ္က
ဘာျကီး ယူေနတာလဲကြ''

''ဟာ  ေအးကြ  သခ်ိ ၤဳင္းပိုင္ ပစၥည္းမယူရဘူးေလကြာ လာ
သြားေျပာမယ္''

''မေျပာနဲ႔  ငါတို႔လိုက္လာတာသူသိရင္  ေဒါကန္လိမ့္မယ္''

ေမာင္ေထြးအား  စိတ္မခ်ႏိုင္စြာ ေနာက္မွ လိုက္လာသည့္ သူငယ္
ခ်င္းတစ္စု
ေမာင္ေထြးအား  ျမင္ႏိုင္သည့္ေနရာတစ္ခုတြင္ ေစာင့္ျကည့္ေနျက
သည္

''ေဟ့ ဟိုေကာင္ဘာျဖစ္တယ္မသိ  ကုန္းကုန္းကြကြနဲ႔ ''

''မွန္းးးး  ေသခ်ာျကည့္စမ္း  ဒုတ္မီးထိုးရမလား''

''မထိုးနဲ႔  သူသိသြားလိမ့္မယ္''

ညအလင္းျဖင့္  စူးစုိက္ျကည့္မိေသာအခါ   ေျမပံုတြင္ မွတ္တိုင္
အျဖစ္ စုိက္ထူထားသည့္  အေပါင္းသ႑ာန္တြင္ ေမာင္ေထြး၏
ပုဆိုးစျငိဝင္ေနျခင္းပင္

''ေဟ့ေကာင္  မင္းျမင္တာ ဟုတ္လို႔လား  ''

''ေသခ်ာခ်င္ရင္ ဒုတ္မီးနဲ႔ ထိုးျကည့္ကြာ''

က်န္သူမ်ားမွာ အျမင္အာရံု သိပ္မေကာင္းရကား  မီးအားစူးေသာ
သုံးေတာင့္ထိုး ဒုတ္မီးကို ဖြင့္ကာ  ေမာင္ေထြးရွိရာသုိ႔ ထိုးျကည့္
လိုက္ေလရာ

''ဟားးးးး  ဟားးးး  ဟားးးး  ဟားးးး  ဟားးးးး''
''ဟီးးးးး  ဟီးးးးးး  ဟီးးးးးးးဟီးးးးးဟီးးးးး''
''ခစ္ခစ္ခစ္  ခြိခိြ  အဟစ္  ဟစ္     ဟတ္ ဟားးးးး''

သူငယ္ခ်င္း တစ္စု  အူတက္မတတ္ ရီေမာလိုက္ေသာ အသံသည္ သခ်ိ ၤဳင္းတစ္ခုလံုးအား  လႊမ္းျခံဳလွ်က္

''ေဟ့ေကာင္ေတြ    ရီမေနျကနဲ႔  လာ ဟိုေကာင္ ငါတို႔ရွိမွန္း
သိသြားျပီ   ထြက္ေတြ႔ျကရေအာင္''

''ေအး  ေအးးး    အဟက္  ဟက္ ဟက္  ရီရတယ္ကြာ  ပုဆိုး
အျပဲ ဝတ္လာျပီး  မွတ္တိုင္မွာ ကြက္တိ ကြင္းစြပ္ရတယ္လို႔
အဟီးးးးးဟီးးးးဟီးးးးး''

၎တို႔ လိုက္ပါလာသည္ကို  ဖိုးေထြးသိသြားေသာေျကာင့္သာ
 ဖိုးေထြးရွိရာသုိ႔  သြားရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း  မ်က္ႏွာပိုးမသတ္ႏိုင္
ျက

''ခန  ခနေလးပါ    သူ႔နားမေရာက္ခင္  ႏွစ္က်ပ္ဖိုးေလာက္
ရီပါရေစ   ခြိခိြခိြခိြ ''

အရီသန္ေသာ  ငေအးေျကာင့္ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ကာ

''ရီပါ  ရီပါ  မင့္ဟာမင္း  ႏွစ္က်ပ္ဖိုးမကလို႔  အစိတ္ဖိုးေလာက္
ရီရီ  ငါတို႔ကေတာ့ မေစာင့္ႏိုင္ဘူး  တေယာက္ထဲ ေနခဲ့''

''အယ္  အယ့္  အဲ့လိုေတာ့မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ  ငါ ငါ မ်က္ႏွာပိုးသတ္ပါ့မယ္''

ေျပာရင္း  ဆိုရင္း  စရင္း ေနာက္ရင္းျဖင့္ပင္  ဖိုးေထြးရွိရာ ေျမပံု
အနီးသုိ႔  ေရာက္ေခ်ျပီ

''ဟင္  ဖိုးေထြးေရာ  ဘယ္ေရာက္သြား''

''အခုနက ေတြ႔လိုက္တယ္ေနာ  ဒီနားေလးတင္''

''ေအးကြ  ငါတို႔ကို စိတ္ဆိုးျပီး  ပုန္းေနလားမသိ  ဖိုးေထြးေရ''

''နင့္ေမ ဂ်ီးေတာ္ သခ်ိ ၤဳင္းထဲလာျပီး  နာမည္ေခါ ္ေန
ေမြးေမေလ့  ပလုတ္တုတ္''

''ဘာျဖစ္တာလဲကြ''

''ေျခေထာက္ ေအာက္မွာ တစ္ခုခုနင္းမိျပီ''

''ဒုတ္မီးေရာ   ဒုတ္မီးထိုးစမ္း''

''ဟာ''

''ဟင္''

လူေသ၏ လက္တစ္ဖက္ကိုပိုက္ကာ  မွတ္တိုင္တြင္ ပုဆိုး
စြပ္လ်က္သားျဖင့္  ေျမပံုေပါ ္လဲက်ေနသည့္ ဖိုးေထြး
ေျမပံုေပါ ္တြင္လည္း  က်င္ငယ္ရည္တို႔ ရႊဲရႊဲစုိလွ်က္

''ေဟ့   ေဟ့ေကာင္  ဖိုးေထြး  ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ
ဖိုးေထြး
မ်က္လံုးဖြင့္စမ္း  ငါ့ကို စကားေျပာ   ေဟ့  ေဟ့ေကာင္ ''

ဖိုးေထြးအားေကာက္ခ်ီကာ စကားမ်ား တရစပ္ ေျပာေနပါေသာ္လည္း
ဖိုးေထြးမွာ တုတ္တုတ္မွ် မလႈပ္

''ဟာ  ေဟ့ေကာင္ေတြ  သြားျပီထင္ပါရဲ႕ကြာ   ဖိုးေထြး
သူငယ္ခ်င္း  ထပါအံုးကြာ  အီးဟီးးးးဟီးးးဟီးးးးး''

''ငါေျပာပါတယ္ကြာ  အေလာင္းအစားက မလုပ္ေကာင္းဘူးလို႔''

''ဒီလိုျဖစ္မယ္မွန္းမွမသိတာကြာ    သူအေျကာက္လြန္တာ
ပုဆိုးျပဲနဲ႔  ဒီမွတ္တိုင္နဲ႔ျငိတာပါကြ    အီးးးဟီးးးဟီးးးဟီးးးးး''

 ''ဘာပဲေျပာေျပာ  သူေသျပီေလ  အဲ့ဒါ မင္းေျကာင့္  မင္းသူနဲ႔
ျပိဳင္ျပီး ျငင္းခဲ့လို႔ျဖစ္ရတာ''

''ထားလိုက္ေတာ့  အခုျပႆနာ အခုရွင္းမယ္  ေဟ့ေကာင္ေတြ
ငါကေတာ့ ဖိုးေထြးကို ဒီမွာမထားခဲ့ႏိုင္ဘူး ျပန္သည္မယ္                                      ေနာက္ျပႆနာ  ေနာက္ရွင္း''

''ေအး  ငါလည္း အဲ့ဒီလိုပဲ  ''

''ေအး  ငါလည္း ထမ္းမယ္''

ကိုေတျကီး၏ စကားကို ေထာက္ခံမဲ အျပည့္ျဖင့္  သန္းလႊဲခ်ိန္တြင္ သခ်ိဳ ၤင္းအတြင္းမွ ဖိုးေထြး၏  အေလာင္းကို တလွည့္စီထမ္း၍
 အေဆာင္သုိ႔ ဦးတည္ ကာ  ျပန္ခဲ့ျကသည္

''ေဟ့  ေဟ့ေကာင္ေတြ  ခနရပ္  ''

ကိုေတျကီး၏  စကားေျကာင့္  အားလံုးတုန္႔ကနဲ ရပ္လိုက္ျကသည္

''ရျပီ  ဆက္သြားမယ္''

''ဘာလို႔လဲ  ကိုျကီးေတ''

''ေျခသံေတြ  မ်ားေနလို႔''

''ဟမ္ ''

ကိုေတ၏  အေျဖေျကာင့္  ဖိုးေထြးအားထမ္းလာသည့္ ငေအးမွာ
ဖိုးေထြး၏ ခႏၶာကိုယ္အား လႊတ္ခ်မိမတတ္

''ကဲ  အေဆာင္ထဲေတာ့ မသြင္းေတာ့ဘူး  ဒီေရွ႕မွာပဲ အေလာင္း
ျပင္ျကမယ္''

အေဆာင္ေန ေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း ရပ္တြင္းရွိလူမ်ား
ႏွင့္ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ေသာေျကာင့္ ဖိုးေထြး၏ နာေရးမွာ ခနတြင္း
ခ်င္းပင္  ျပင္ဆင္ႏိုင္ခဲ့သည္

မျပီးႏိုင္ေသးသည္က

''ေခါ ----  ခလူးးးး    ခူးးးးးးး''

တညလံုး  ပင္ပန္းထားေသာ အရွိန္ေျကာင့္ ကိုေတတို႔ သူငယ္ခ်င္း
တစ္စုမွာ  ဖိုးေထြး ေျခရင္း၌ ဖလက္ျပေနေလသည္

သူတို႔အနီးတြင္လည္း  ရပ္ကြက္ထဲမွ ကာလသားမ်ားသည္
ဖဲခ်ပ္ေလးမ်ားကို အပ်င္းေျပ စီတန္းေနျကသည္ (ဖဲရိုက္တယ္
မေျပာခ်င္လို႔)

ထိုစဥ္

''ကြ်ိ--- ကြ်ီ----- အီ-----အီ-------''

''ေဟ့ေကာင္  မင္း အီးေပါက္တာလား  အီးေစာ္နံတယ္''

''ငါမေပါက္ဘူးကြ  မင္းေပါက္တာ  မေသခင္ပုပ္ေန  ဘယ္လို
အနံ႔ျကီးမွန္း  မသိ   အိ   အိ     ----''

စကားေျပာေနရင္းမွ  သူ၏ ေနာက္ေက်ာေပးရာအရပ္သုိ႔ လက္ညိွဳး
ထိုးကာ  တအိအိ  ျဖစ္သြားေသာ ဖဲရိုက္ေဖာ္ကိုျကည့္ကာ
သူလည္း  လွည့္ျကည့္လိုက္မိသည္

''ဟ   ဟာာာာ   သရဲ    သရဲ     ဖိုးေထြး  ဖုတ္ဝင္ေနျပီ
ေျပးေဟ့  ေျပးးးးဟ''

''ဟမ္   ဖိုးေထြးတဲ့   ထ   ထ  ေဟ့ေကာင္ေတြ  ဖိုးေထြးထဲ
ဘာဝင္တယ္ဆိုလား ဟ''

ေျခရင္းတြင္ အိပ္ေမာက်ေနေသာ  ကိုေတျကီးတို႔တစ္စုလည္း
ဝရုန္းသုန္းကား ထေျပးျကေသာ ဖဲရိုက္သူမ်ားေျကာင့္ ႏိုးလာျပီး
အေလာင္းစင္ကို ျကည့္လိုက္မိသည္

''ဟာ  ဖိုးေထြး  ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္   ဒီလူေတြ အျခား
အေျကာင္းျပျပီး ၃၄ သိန္းတန္ ျဖဳတ္သြားျကလားမသိဘူး
ရွာစမ္း  ရွာစမ္း''  ( အ့တုန္းက ၃၄ သိန္းတန္က သိေသးဘူးေနာ္
စိတ္ကူးေလးထည့္ျကည့္တာ)

''ငွယ္  မင့္ဖိုးေထြးက  မင့္ေနာက္မွာဟ  မတ္တပ္ျကီး''

''ဟမ္  သူက ဘယ္လိုလုပ္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္တာတုန္း''

''ေမးျကည့္ေလ သူ႔ကို''

မ်က္လံုးမဖြင့္ပဲ  မတ္တပ္ျကီးျဖစ္ေနေသာ ဖိုးေထြးအား

''ဟဲ့  ဖိုးေထြး  နင္မေသဘူးမို႔လား  မတ္တပ္ျကီး အိပ္မေနနဲ႔
မသာ  မ်က္လံုးဖြင့္''

ကိုေတျကီး၏  စကားေျကာင့္ ဖိုးေထြး၏ ခႏၶာကိုယ္မွာ တခ်က္
တြန္႔သြားကာ

''ဘယ္က ဖိုးေထြးလဲ  ငါ့နာမည္ ဝင္းထိန္ကြ   ဝင္းထိန္''

''ဟမ္''

''ဟုတ္တယ္   ဟိုသူေတာင္းစား  ငါ့လက္ ယူသြားလို႔ ျပန္လိုက္
ယူတာ  ''

''ဟမ္ ''

ဟုတ္ေပသားပဲ
ဖိုးေထြး၏  လက္ထဲမွ  လူေသလက္ျကီးမွာ ျဖဳတ္မရေသာေျကာင့္
ဤေနရာအထိ  ဖက္လွ်က္အေနအထားျဖင့္ သယ္ယူလာခဲ့သည္ေလ

''ဟုတ္   ဟုတ္ကဲ့ပါ  ေနာင္ျကီးလက္ကို  သူကိုယ္တိုင္ မနက္ျဖန္
က် လာပို႔ပါလိမ့္မယ္  ေက်  ေက်နပ္ပါဗ်ာ  မေႏွာက္ယွက္ပါနဲ႔ေတာ့''

ကိုေတျကီး  အေလွ်ာက္ေကာင္း၍လားေတာ့မသိ  ဖိုးေထြး၏
သက္မဲ့ခႏၶာျကီးမွာ ထားရာေနရာသုိ႔  ျပန္လည္ေလွ်ာက္သြားကာ
ဘိုင္းကနဲ  လဲက်သြားေလေတာ့သည္

                                   --------ျပီးပါျပီ-------

Zar Zar Win
ရာရာ