💫🌟 ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ 🌟💫
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
သစၥာစကားဟူသည္ ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာဆိုပါက မိုးႏွင့္ ေျမကိုပင္ တုန္လႈပ္ေစေလ၏။
ညသည္ တျဖည္းျဖည္း နက္႐ိုွင္းလာၿပီး သန္းေခါင္ယံသို႔ တိုင္ခဲ့ေလၿပီ။ ေမွာင္မိုက္ျခင္းတို႔သည္လည္း ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး ကန္႔လန္႔ကာမည္းႀကီး ကာထားသကဲ့သို႔။
ေတာေခြးတို႔၏ ဆြဲငင္စြာ အူသံတို႔က ရံဖန္ရံခါ ထြက္ေပၚလာသလို ငွက္ဆိုးထိုးသံမ်ားကာလည္း တဂီးဂီး တဂစ္ဂစ္ႏွင့္ ည၏ ေခ်ာက္ခ်ားမႈကို အျပည့္အဝ ပ့ံပိုးေပးေနသည္။
အသည္းငယ္သူမ်ား မေျပာႏွင့္ ေတာ္ရံု သတၱိေကာင္းသူမ်ားပင္ ဤအခ်ိန္ ဤကာလတြင္ ဤေနရာသ့ို မလာဝံ့ေခ်။
သို႔ေသာ္ ထူးဆန္းစြာပင္ ထိုေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ေနရာ၌ မီးေရာင္ေလးတစ္ခုက လင္းလက္ေနသည္။ အလင္းေရာင္ကား သခၤ်ိဳင္း၏ အလယ္ဗဟိုတည့္တည့္ ဇရပ္ေလးမွ ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။
မွန္ေပသည္။ ဤေနရာကား သကၠတရြာႀကီး၏ သခၤ်ိဳင္းပင္တည္း။
ဇရပ္ေပၚ၌ လူတစ္ေယာက္ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္လ်က္ ဇက္က်ိဳးေနသည္။ပါးစပ္က ပြစိ ပြစိ လ်ွာတသပ္သပ္လုပ္ေနသျဖင့္ ေသေနသည္ေတာ့ မဟုတ္တန္ရာ။
"".. ေအ့... အရက္လည္း ကုန္ေတာ့မယ္...ေသာက္လို႔ကလဲ မဝဘူး...ေဟ့..ေအ့.. လုပ္စရာရိွတာေလး လုပ္ၿပီးရင္ေတာ့ အိပ္ရေတာ့မွာပဲ...ေအ့..""
ပါးစပ္ကလည္းေျပာ လူကလည္း ဒယီးဒယိုင္၊ ဟိုကိုင္ဒီထိန္းကာ ထရပ္ေနသျဖင့္ အရက္မူးလြန္ၿပီး ဇက္က်ိဳးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိႏိုင္ေပသည္။
အနီးမွ ေပါက္တူးကို ေကာက္ကိုင္ကာ အျခားလက္တစ္ဖက္မွ မီးတုတ္ကိုယူ၍ ဇရပ္ေပၚမွ ဆင္းလာသည္။မတ္တပ္ရပ္ကာမွ သူ၏ ပံုသ႑န္က ပို၍ ေပၚလြင္လာသည္။
ဆံပင္က ညႇင္းသိုးသိုး၊ အရပ္က ကလန္ကလား၊ အသားက မည္းမည္းႏွင့္ ျဖစ္ကတက္ဆန္းေနတတ္ကာ ေျခသလံုး အိမ္တိုင္တစ္ေယာက္မွန္း သိသာလွသည္။
ထိုလူသည္ မူးေနေသာ္လည္း တစ္စံုတစ္ရာကို စို႔ရြံဟန္ျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္အား က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ေဝ့ဝိုက္ၾကည့္လ်က္ ဇရပ္ႏွင့္ ေ႐ွ႕မ်က္ႏွာစာတည့္တည့္သို႔ ဦးတည္သြားေနသည္။
ခပ္လွမ္းလွမ္းေနရာသို႔ ေရာက္ေသာ္ ေျမအေနထားကို ၾကည့္၍ မီးတုတ္ကို ေျမႀကီးေပၚ စိုက္လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ ေပါက္တူးျဖင့္ ေျမႀကီးကို တူးဆြေနသည္။
လူက မူးေနေသာ္လည္း ေျမႀကီးမွာ ေျမပြျဖစ္သျဖင့္ အခ်ိန္ အေတာ္အတန္ၾကာေသာ္ လူတစ္ကိုယ္ ျမဳပ္စာ က်င္းနက္နက္ တစ္ခု ျဖစ္လာသည္။
က်င္းကို ၾကည့္ကာ ေက်နပ္ဟန္ျဖင့္ ျပံဳး၍ ဇရပ္ေပၚသို႔ ျပန္သြားကာ ဖ်ာႏွင့္ ပတ္ထားေသာ အရာ တစ္ခုကို က်င္းေနရာသို့ ထမ္းလာခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ က်င္းထဲ ပစ္ခ်ကာ အေပၚမွ ေျမႀကီးမ်ားကို ျပန္လည္ ဖံုးအုပ္လိုက္သည္။ ဤအေျခအေနမ်ားကို ၾကည့္၍ အေလာင္းတစ္ခုကို ျမဳပ္ႏွံေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရိွႏိုင္ေပသည္။
"" ဘုတ္...ဘုတ္...ဘုတ္..."'
ေနာက္ဆံုး ေျမဖို႔ျခင္းကို ျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္ ေျမႀကီးကို အသားက်ေအာင္ ေပါက္တူးအေႏွာင့္ျဖင့္ ႐ိုက္၍ ဖိသိပ္လိုက္သည္။
ထို႔ေနာက္ အရန္သင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ မွတ္တိုင္ကို ေျမပံုထိပ္ေနရာတြင္ တည္၍ ေပါက္တူးေႏွာင့္ျဖင့္ ႐ိုက္စိုက္လိုက္သည္။
မွတ္တိုင္တြင္ ကြမ္းစားထံုးျဖင့္ မညီမညာေရးထားသည့္ အမည္တစ္ခုရိွေနသည္။
႐ွင္ႏြဲ႔ အသက္ ၃၆ ႏွစ္
"" ေအ့...ကဲ...ဘဝကံ ဆိုးတဲ့႐ွင္ႏြဲ႔ေရ... ငါ့တာဝန္ေတာ့ ေက်ၿပီ... နက္ျဖန္ခါ နင့္အတြက္ ရြာထဲမွာ တရားနာတဲ့အခါ ကြၽတ္လြတ္ခ်င္ရင္ တရားနာ လာေပါ့ဟာ..ေအ့..ေဟ့...ငါေတာ့ လက္က်န္ အရက္ေလး ေသာက္ၿပီး ျပန္အိပ္ေတာ့မယ္...ေအ့...""
ထို႔ေနာက္မွ တစ္စံုတစ္ရာကို ထိလန္႔သည့္ဟန္ မ်က္ႏွာထားတို႔ ျပန္လည္ ေပၚထြက္လာကာ ေဘးဘယ္ညာသို႔ မ်ပ္စိေဝ့ကစားေနျပန္သည္။
သခၤ်ိဳင္း ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုးတြင္ ေခြးအအူသံႏွင့္ ညဥ့္ငွက္ဆိုးထိုးသံအခ်ိဳ႕ပင္ မၾကားရေတာ့ပဲ ညဥ့္ပိုးေကာင္အခ်ိဳ႕၏ ေအာ္ျမည္သံအနည္းငယ္မ်ွသာ ၾကားရေသာေၾကာင့္ စိတ္ခ်သြားဟန္ျဖင့္ အနီးေျမႀကီးထဲမွ စိုက္ထားေသာ မီးတုတ္ကို ဆြဲႏႈတ္ကာ ေပါက္တူးကို ပုခံုးေပၚ တင္၍ ႐ွင္ႏြဲ႔၏ ေျမပံုအနီးမွ ထြက္လာခဲ့သည္။
"" ဂူး...ဂူး...ဂီး...ဂ်လြတ္... ဂ်လြတ္...""
လွည့္ထြက္၍ ေျခလွမ္းတစ္ရာပင္ မျပည့္ေသး ေနာက္ဘက္မွ ထူးဆန္းေသာ အသံမ်ားထြက္ေပၚလာသည္။ လူ့စိတ္ဝသီအတိုင္း မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ လွည့္ၾကည့္မိလိုက္လ်င္
"" ေအာင္းမေလး... ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ.. ''''
ျမင္လုိက္ရေသာ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ လက္ထဲမွ ေပါက္တူးႏွင့္ မီးတုတ္ပင္ လြတ္က်သည့္အထိ ထိတ္လန္႔သြားမိေလသည္။
ရွင္နြဲ့၏ ေျမပံုအနီးတြင္ ေလးဘက္ေထာက္၍ သူ႔အားၾကည့္ေနေသာ အလြန္ႀကီးမားေသာ သတၱဝါႀကီး။ မတ္တပ္ရပ္လ်င္ သခၤ်ိဳင္းအတြင္းမွ ကုကၠိဳပင္ႀကီးထက္ ျမင့္ေလာက္သည္။
တစ္ရြာလံုးေျပာေနၾကေသာ သခၤ်ိဳင္းေစာင့္ ဘီလူး ဆိုတာ ျဖစ္ေပမည္။ အမ်ားတကါေျပာေနၾကသကဲ့သို႔ပင္ ဘီလူးႀကီး၏ မ်က္လံုးႀကီးမ်ားမွာ သပိတ္လံုးခန္႔ရိွ၍ လ်ွာႀကီးမွာ ေျမႀကီးေထာက္ေနသည္။ ပါးစပ္မွ အစြယ္ႀကီးမ်ားမွာ ကြၽဲဂ်ိဳႀကီးကဲ့သို႔ ခြၽန္ေကြးေနေနကာ သားေရမ်ားမွာ တျမားျမားက်ေနသည္။
ေစာေစာက ျမဳပ္ထားခဲ့ေသာ ႐ွင္ႏြဲ႔ ၏ ေျမပံုမွာ ပ်က္စီးေနၿပီး အေလာင္းမွာလည္း ဘီလူးႀကီး၏ လက္ထဲတြင္ ႏွစ္ပိုင္းျပတ္ေနသည္။
သူ ၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္ ဘီလူးႀကီးက ရွင္နြဲ့၏ အေလာင္းေခါင္းပိုင္းအား ပါးစပ္အတြင္းထိုးသြင္း၍ တဂြၽတ္ဂြၽတ္ဝါးစားေနသည္။
တစ္သက္ႏွင့္ တစ္ကိုယ္ မၾကံဳဖူးေသာ ေသြးပ်က္ဖြယ္ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ရိွသမ်ွအားကို ထုတ္၍ သခၤ်ိဳင္းအတြင္းမွ ထြက္ေျပးေလေတာ့သည္။
"" ေဟ့... မေျပးနဲ႔... ငါ့ပိုင္နက္ထဲ ဝင္လာရင္ မင္း..ကငါ့အစာ...ျဖစ္ေနၿပီ...""
ေက်ာခ်မ္းဖြယ္ အသံႀကီးႏွင့္ အတူ သူ၏ ခႏၶာကိုယ္မွာ ေလထဲေျမႇာက္တက္သြားသည္။ ဘီလူးႀကီး၏ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဖမ္းခ်ဳပ္ခံလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္။
ထို႔ေနာက္ ေျခေထာက္မွ စံုကိုင္ကာ ေဇာက္ထိုး ဆြဲေမႊ႔ျခင္း ခံရျပန္သည္။
"" ေဝါ့.. ေအာ့... ေအာ့..."''
ဝမ္းထဲရိွသမ်ွ အရက္မ်ား ျပန္လည္ အန္ထြက္ကုန္ကာ အမူးေျပကုန္သည္။
"" ေအာင္းမေလး...ကယ္ၾကပါဦး... ေၾကာက္ပါၿပီဗ်... က်ဳပ္ကို မသတ္ပါနဲ႔... ေၾကာက္ပါတယ္...""
အမူးေျပမွ ေၾကာက္စိတ္ပိုဝင္ကာ ထိတ္လန္႔စြာ ေအာ္ဟစ္ေနေသာ သူ့ကိုၾကည့္၍ ဘီလူးႀကီးက တဟားဟားေအာ္ဟစ္ရယ္ေမာေနသည္။
"" ဟား...ဟား..ဟား... မင္းမေၾကာက္လို႔ ဒီသခၤ်ိဳင္းထဲ ညႀကီးသန္းေခါင္ လာၿပီး ေနတာေပါ့... .. ဒီသခၤ်ိဳင္းအေၾကာင္း မၾကား မိဘူးလားကြ...""
လက္အတြင္းမွ ရုန္းကန္ ေအာ္ဟစ္ေနေသာ သူ႔ကို ဘီလူးႀကီးက ေလွာင္ျပံဳးျဖင့္ၾကည့္ရင္း ေမးျမန္းသည္။ ေဇာက္ထိုးျဖစ္ေနေသာသူ႔ကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ခ်ဳပ္ကိုင္ တည့္မတ္၍ ဘီလူးႀကီး၏ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္၍ စကားေျပာႏိုင္သည့္ အေနအထားသို႔ ေျပာင္းေပးသည္။
နည္းသည့္အေကာင္ႀကီး မဟုတ္။
"" ၾကား...ၾကား..ေတာ့.. ၾကားမိပါတယ္ဗ်ာ... ဒါေပမယ့္.. မလာလို႔ကလည္း မရ... အရက္ေသာက္ခ်င္ေဇာကလည္း... မ်ားေနေတာ့... ဘာမွ မစဥ္းစားႏိုင္ေတာ့ပဲ... ေရာက္လာ မိတာပါဗ်ာ...""
စကားကို ထစ္ထစ္ေငါ့ေငါ့ႏွင့္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား ျပန္ေျဖလိုက္သည္။ ေကာင္းေကာင္းမေျဖလ်င္လည္း ေဒါသထြက္ၿပီး ခ်က္ခ်င္း သတ္ပစ္လိုက္ပါက အခက္မဟုတ္လား။ ေတြး၍ ေၾကာက္ေသးပင္ ထြက္ခ်င္လာသည္။
"" ေဟ.... မင္းစကားက အဆန္းပါလားကြ.. မလာလို႔ ကလည္း မရဆိုေတာ့... ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ..."''
သူ႔စကားကို ဘီလူးႀကီး ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားသြားပံုရသည္။ တုန္လႈုပ္ေနေသာ စိတ္ကို အနည္းငယ္ ေျဖေလ်ာ့လိုက္သည္။
"" အဲ့ဒါ ဘီလူးႀကီး ေၾကာင့္ပဲေလ... "'
"" ငါ့ေၾကာင့္... ဟုတ္လား... ဆိုစမ္းပါဦးကြ... ဘာလို႔ ငါ့ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာလဲ...""
"" က်ဳပ္တို႔ ရြာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထိုင္ ဘုန္းဘုန္းကို ဘီလူးႀကီးက... အိပ္မက္ေပးတယ္ဆို... ရြာထဲက တစ္ပတ္ကို လူအရွင္တစ္ေယာက္ ေပးရမယ္... မေပးရင္ ရြာထဲဝင္ၿပီး တရြာလံုး စားမယ္ ဆိုၿပီးေလ...""
"" ဟုတ္တယ္ေလကြာ... လူေသေတြခ်ည္းစားေနရတာ ၿငီးေငြ႔တယ္ကြ.. လူအ႐ွင္ေလးစားမွ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္နဲ႔ အရသာ ရိွတာ... ကေလး အသားေတြဆို ႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလးနဲ႔ အရမ္းစားေကာင္းတာ... အေစာက ငါစားတဲ့ ႐ွင္ႏြဲ႔ ဗိုက္ထဲမွာ မီးမဖြားႏိုင္ပဲ ေသတဲ့ ကေလး ေျမမနင္းသားေလး ပါလာတာ... စားလိုက္ရတာ စိမ့္ေနတာ ပဲကြာ...""
ဘီလူးႀကီးက သူ၏ ျပဲကားေနေသာ ပါးစပ္ႀကီးႏွင့္ လ်ွာႀကီးကို သပ္ကာ အာသာငမ္းငမ္းေျပာေနသည္။ ဘီလူးႀကီးစကားေၾကာင့္ သူပင္ ေက်ာခ်မ္းသြားၿပီး ေၾကာက္စိတ္မ်ား ျပန္လည္ ဝင္ေရာက္လာသည္။
"" ေအာင္းမေလး... ၾကားတာနဲ႔တင္ ၾကက္သီးေတြ ထလြန္းလို႔ပါဗ်ာ... မေျပာ စမ္းပါနဲ႔... ဘီလူးႀကီးက ေတာ္ေတာ္ ရက္စက္တာပဲ... ႐ွင္ႏြဲ႔ ေယာက်္ားကိုလည္း အ႐ွင္ လတ္လတ္ စားပစ္တယ္... အခု ေယာက်္ားစိတ္နဲ႔ မီးဖြားရင္း ေသြးတက္ေသသြားတဲ့ ႐ွင္ႏြဲ႔ကိုလည္း စားတယ္...အစိမ္းေသဆိုရင္ ညတြင္းခ်င္း ေျမျမဳပ္ရမွာျဖစ္လို့... ဘယ္သူမွ သခၤ်ိဳင္းထဲမွာ လာမျမဳပ္ရဲလို႔ ကိုယ္စားအေလာင္းျမဳပ္ေပးတဲ့ က်ဳပ္ကိုလဲ စားဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္...ခင္ဗ်ား မလြန္လြန္းဘူးလားဗ်ာ...""
သူ၏ စကားမ်ားက မခံခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ ေဒါသသံ အခ်ိဳ႕ ပါသြားသည္။ ဤ အခ်င္းအရာကို ၾကည့္၍ ဘီလူးႀကီးက သေဘာက်ဟန္ျဖင့္ တဟားဟား ရယ္ေမာေနျပန္သည္။
"" မင္းက ငါ့ကို ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္နဲ႔... အခုေတာ့ ရန္ေတာင္ေတြ႔ေနပါလားကြ... မင္းနဲ႔ စကားေျပာရတာ တမ်ိဳးပဲ...အပ်င္းေတာ့ ေျပတယ္ကြ... မင္းကို ဖမ္းထားတာက ခဏ လႊတ္ေပးမယ္... ငါနဲ႔ စကားေျပာၾကတာေပါ့ကြာ... ထြက္ေတာ့..မေျပးနဲ႔ေနာ္... ထြက္ေျပးရင္ အခုခ်က္ခ်င္း သတ္ပစ္မွာ....""
ဘီးလူးႀကီးက အသံျသျသႀကီးႏွင့္ ၿခိမ္းေျခာက္လိုက္ၿပီး လက္အတြင္းမွ သူ႔ကို လႊတ္ခ်လိုက္သည္။
"" ထြက္မေျပးပါဘူးဗ်ာ.. . က်ဳပ္က ေသလူပဲဟာ... ""
ေျပာရင္း စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ဟန္ျဖင့္ ေျမပံုတစ္ခုေပၚ ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ခ်လိုက္သည္။
"" ဘာျဖစ္လို႔ မင္းက ေသလူလို႔ ေျပာရတာလဲကြ... မင္းမွာ လြတ္ဖို႔ လမ္းရိွပါေသးတယ္ကြ...""
"" ဟာ... တကယ္လား...ဘီလူးႀကီး...""
ဘီလူးႀကီး၏ စကားေၾကာင့္ သူအားတက္သြားသည္။
"" တကယ္ေပါ့ကြ... ဒါေပမယ့္ သိပ္လည္း ဝမ္းသာမေနနဲ႔... လြတ္လမ္းက မလြယ္ဘူး... မင္းေ႐ွ႕က လာတဲ့ လူေတြ အကုန္ ေသကုန္ၿပီး ငါ့အစာ ျဖစ္ကုန္တာပဲ မဟုတ္လား.. ""
"" ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ဗ်ာ... ေယာက်္ားတို႔ဇြဲ ေသကာမွ ေလ်ာ့တဲ့... ေယာက်္ားတံခြန္ လူရည္ခြၽန္...ေကာင္းကင္တမြတ္ ၾကယ္ကို ဆြတ္တဲ့... ...လြတ္လမ္းက ဘယ္လိုဆိုတာသာ ေျပာျပပါ ဘီလူးႀကီးရယ္... က်ဳပ္မေသေသး သေရြ႔ ႀကိဳးစားလို႔ ရတယ္...""
သူ႔စကားေၾကာင့္ ဘီလူးႀကီးက တဟားဟား ရယ္ေမာေနျပန္သည္။
"" မင္းက လူကသာ ေပစုတ္စုတ္... စကားကေတာ့... ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ တအားေျပာတာပဲ... ေအးပါကြာ... မင္းမွာလည္း အခြင့္ အေရးရိွေနေတာ့ ငါေျပာျပရမွာေပါ့... ဒီလိုကြ... ငါက လူအ႐ွင္တစ္ေယာက္ ဒီအတိုင္း လက္လြတ္ စပယ္ ဖမ္းစားခြင့္ မရိွဘူး... ဖမ္းမိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို သူ႔ အသက္လြတ္ဖို႔အတြက္ သစၥာစကား ဆိုၿပီး လြတ္လမ္းကို ေတာင္းဆိုခြင့္ ရိွတယ္...ဒါေတြကို ဘုန္းႀကီးကို အိပ္မက္ေပးေတာ့ ငါ တစ္ခါတည္းေျပာခဲ့တယ္ေလ... ဥပမာကြာ... က်ဳပ္သည္ မိဘတို႔ကို မၿငီးမျငဴ လုပ္ကိုင္ေကြၽးေမြးခဲ့ပါသည္ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္... ဇာတ္ေတာ္ေတြထဲက အဲ့လိုသစၥာစကားေပါ့ကြာ...""
"" ဟာ...ဒါဆို အရင္လူေတြလဲ ဒီလို သစၥာ ဆိုရမွာပဲေနာ္...ဒါနဲ႔ ဘယ္သူမွ လြတ္တယ္လဲ မၾကားပါလား...""
"" ဘယ္ၾကားမလဲကြ... အရင္လာတဲ့လူေတြရဲ႕ သစၥာစကားက မွန္မွန္ ကန္ကန္မွ မရိွတာ...သူတို႔က လိမ္ညာၿပီး သစၥာဆိုေတာ့ ငါက ခါးခ်ိဳး ဂုတ္ခ်ိဳး ၊ ႏွစ္ပိုင္းျဖတ္ၿပီး စားပစ္တာေပါ့...""
ဘီလူးႀကီး၏ မာန္ပါပါ စကားမ်ားေၾကာင့္ သူေက်ာတြန့္သြားျပန္သည္။
"" ဒါနဲ႔ စုန္းမႀကီး ေဒၚေပ်ာ့ ဘီလူးႀကီးကို ဖမ္းမယ္ဆိုၿပီး ထြက္သြားလိုက္တာ ေပၚမလာေတာ့ဘူး..သူ႐ႈးံသြားတာလား...""
"" ေအးေလ.. သူ႔ပညာေလး မေတာက္တေခါက္နဲ႔ ငါ့လာၿပိဳင္တာ... လည္ပင္းကို လိမ္ခ်ိဳးၿပီး ဝါးစား ပစ္လိုက္တယ္...မွတ္ကေရာ...""
"" ဘုရားဒကာ ေက်ာင္းဒကာႀကီး ဦးေမႊး ကေရာဗ်...သူလည္း သစၥာဆိုတာပဲလား...""
""ဆိုတယ္ေလ... သူ႔ရဲ႕ သစၥာစကားက မွန္မွ မမွန္တာ ငါစားပစ္တာေပါ့...""
"" ႐ွင္ႏြဲ႔ေယာက်္ား...ေမာင္စံ ကေရာ...""
"" သူလည္း လူလိမ္..ေသေပါ့...""
သူေမးသမ်ွကို ဘီလူးႀကီးက မညီးမညဴေျဖေနသည္။ေျဖသမ်ွတိုင္းကလည္း ေကာင္းကြက္တစ္ခုမ်ွ မရိွ။ ကိုယ္က်ိဳးနည္းၿပီထင့္။
"" ဘုရား...ဘုရား... သူတို႔ေတာင္... သစၥာစကား အမွန္ဆိုမရဘူးဆိုေတာ့...က်ဳပ္လို လူဆိုး လူမိုက္ ကေလကေခ်က ဘယ္လို သစၥာ ဆိုရပါ့ မလဲ...ဟီး...အီး.. ""
ေျပာရင္းသူငိုခ်လိုက္သည္။
"" ဟာကြာ... မင္းကလဲ အသံဆိုးႀကီးနဲ႔ ေအာ္ငိုေနတယ္... မင္းကို ငါ အခု မစားေသးဘူး... ငါေမးတာေတြ ေျဖဦး... ဆက္ငိုေနရင္ အခု ဂုတ္ခ်ိဳးပစ္မွာ...""
သူ႔ငိုသံ ခ်က္ခ်င္း တိတ္သြားသျဖင့္ ဘီလူးႀကီးက ေက်နပ္ဟန္ျဖင့္ ျပံဳးလိုက္သည္။ ပါးစပ္အတြင္းမွ ဝါဝါက်င္က်င္သြားႀကီးမ်ားေပၚေအာင္ျပံဳးသည္မွာ ေၾကာက္စရာ။ ဘီလူးအျပံဳးဆိုတာ ဒါျဖစ္မည္။
"" ေနစမ္းပါဦး... မင္းကို ငါေမးထားတာ...ဒီသခၤ်ိဳင္းမွာ ငါရိွေနတာ သိလ်က္ မေၾကာက္မရြံ႔ ဘာလို႔လာတာလဲ ဆိုတာ မင္းမေျပာရေသးဘူး... ငါ..စိတ္ဝင္စားတယ္... ေျပာစမ္းကြာ... ""
"" ဟုတ္ပါၿပီ ဘီလူးႀကီးရယ္... ဘီလူးႀကီး ဘီလူးႀကီးနဲ႔ ေခၚရတာ မေကာင္းဘူး ဘီလူးႀကီးမွာ နာမည္ မရိွဘူးလား...""
"" ရိွတာေပါ့ကြ... ငါ့နာမည္က တာေနာ...""
"" ဟာ...ဒါဆို သူမ်ားေတြ ေျပာေနတာ အမွန္ေပါ့... ""
""သူမ်ားေတြ က ဘာေျပာတာလဲ... မင္းနဲ႔စကားေျပာရင္း ငါသိခ်င္တာေတြက မ်ားမ်ားလာတယ္...""
""ရြာသားေတြ ေျပာတာ ... လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ဒီသခၤ်ိဳင္းမွာ တာေနာ ဆိုတဲ့ သုဘရာဇာ ႀကီး တစ္ေယာက္ရိွတယ္တဲ့... လူေသအေလာင္းက အသားေတြကို အစိမ္းစားတယ္တဲ့... တစ္ရက္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိလိုက္ပဲ ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ... အခုမွ လူသားစား ဘီလူးႀကီး အျဖစ္ ျပန္ေပၚလာတယ္တဲ့... အဲ့ဒါ အမွန္ဆို အရင္က သုဘရာဇာႀကီး ဦးတာေနာက အခုဘီလူးႀကီး တာေနာေပါ့...""
က်ီးဆို၏ စကားက မွန္သြားပံု ရသည္။ ဘီလူးႀကီးက အတိတ္ကို ျပန္ေတြးေနဟန္ျဖင့္ စဥ္္းစားေနသည္။ၿပီးမွ
"" ဟုတ္တယ္ကြ... ငါ လူသားေတြ အစိမ္းစားၿပီး စိတ္ၾကမ္းကိုယ္ၾကမ္းေတြ ျဖစ္လာ... ေနာက္ဆံုးကြာ... ေျမလ်ိႈးမိုးပ်ံတဲ့ ဘီးလူးက်င့္စဥ္ကို က်င့္လိုက္တာ ေအာင္ျမင္ၿပီး ေျမေအာင္း၊ တိမ္စီးနဲ႔ ေနလာခဲ့တာ... အဲ့တာေၾကာင့္ လူ႔ေလာက မွာေပ်ာက္ေနတာ... င့ါတန္ခိုးေတြ အစြမ္းထက္လာေတာ့ နတ္မင္းႀကီး တစ္ပါးက ဒီသခၤ်ိဳင္းကို အပိုင္စား ေပးလိုက္တာပဲ... အစက လူေသေကာင္ေတြပဲစားတာ... အားမရေတာ့ လူအ႐ွင္ ဖမ္းစားခ်င္လို႔ နတ္မင္းႀကီးကို ေလ်ွာက္တာ...ဒါေပမယ့္ နတ္မင္းႀကီးက လူအ႐ွင္ကို စားရင္ မွန္ေသာသစၥာစကား ဆိုႏိုင္သူကို လႊတ္ေပးရမယ္... အကယ္၍ သစၥာ စကားမဆိုခိုင္းပဲ လက္လြတ္စပယ္ ဖမ္းစားပါက ေခါင္း႐ွစ္စိတ္ကြဲ ေသပါေစဆိုတဲ့ အမိန္႔နဲ႔ ေနရတာကြ...""
သူလည္း အခုမွ အေၾကာင္းစံု သိရေပေတာ့သည္။
"" ကဲ... ငါ့အေၾကာင္းေတာ့ မင္းသိသြားၿပီ... မင္းအေၾကာင္း ေျပာေတာ့ကြာ.. ""
"" က်ဳပ္အေၾကာင္းက ေထြေထြထူးထူး မရိွပါဘူး... က်ဳပ္နာမည္က က်ီးဆိုး... သကၠတ ရြာသား စစ္စစ္... လူ႐ႈပ္ လူေပြ အရက္သမား ဆိုးေပ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ.. ဒီသခၤ်ိဳင္းကို ေရာက္လာရတာ ကေတာ့.............
သူေျပာသမ်ွကို ဘီလူးတာေနာက မ်က္လံုးႀကီးမ်ား ေပကလက္ ေပကလက္ႏွင့္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ႀကီး ထိုင္ကာ နားစြံ႔ေနသည္။
-------------------------------------------------------------------
က်ီးဆိုး။
သကၠတရြာမွ လူ႐ႈပ္ လူေပြ ေျခသလံုးအိမ္တိုင္ အရက္သမား က်ီးဆိုး။
လူတကာ၏ ခ်ဥ္ဖက္၊ ရပ္ရြာ၏ က်ဥ္ဖက္ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။
အိမ္မရိွ၊ ယာမရိွ ေဆြမဲ့ မ်ိဳးမဲ့ ၊ တစ္ေကာင္ႂကြက္၊ လူငမြဲလည္း ျဖစ္သည္။
ယခုလို ဘဝ မေရာက္ခင္ကေတာ့ က်ီးဆိုး၏ မိဘ မ်ားသည္ ရပ္ရြာ၏ လူကုံထံ ေငြေၾကး ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာ သူမ်ားျဖစ္သည္။
မိဘမ်ား ၏ အရိွန္အဝါ၊ အလိုလိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ဆိုးခ်င္တိုင္းဆိုး ေသာင္းက်န္းခ်င္တိုင္း ေသာင္းက်န္းေနခဲ့သူ။
မိဘမ်ား ဆံုးပါးသြားၿပီးေနာက္ ဆိုဆံုးမ ထိန္းေက်ာင္းသူမရိွပဲ ပို၍ ဆိုးဝါးခဲ့သည္။အကြပ္မဲ့ၾကမ္း ပရမ္းပတာ ဆိုသကဲ့သို႔ သုံးခ်င္သလို သံုး ျဖဳန္းခ်င္သလို ျဖဳန္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ မိဘမ်ား ခ်န္ခဲ့ေသာ စည္းစိမ္မ်ား ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းသြားကာ ယခုလို အေျခမဲ့ အေနမဲ့ အရက္သမား လံုးလံုးႀကီး ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။အိမ္ေထာင္မရိွ လူပ်ိဳ လူလြတ္ဆိုေတာ့ ပို၍ အေျခလြတ္ အေနလြတ္ ေနေလသည္။
ယခင္ ေငြေၾကးေပါႂကြယ္ဝစဥ္က အတူ ေသာက္ေဖာ္ စားဖက္ အေပါင္းအသင္း မိတ္ေဆြမ်ားကလည္း ဖယ္ခြာလာၾကၿပီး က်ီးဆိုး တစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မဲ့ အထီးက်န္လာသည္။
ထိုအခါ က်ီးဆိုးမွာ နာက်ည္းစိတ္ဝင္လာၿပီး ပို၍ ဆိုးဝါး ေသာင္းက်န္း ထင္ရာစိုင္းေတာ့သည္။
ဟိုေနရာမွာ စီခနဲ႔ ဆို က်ီးဆိုး၊ ဒီေနရာမွာ ညံကနဲ႔ ဆို က်ီးဆိုး၊ စိတ္ထင္တိုင္း မူး႐ူးရမ္းကားေနေတာ့သည္။ အသားက မည္းမည္း ၊ ဆိုးကလည္း ဆိုးလြန္း၍ ေမာင္ဖုန္းဟူေသာ နာမည္ရင္းေပ်ာက္ကာ က်ီးဆိုး ဟူေသာ နာမည္ တြင္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။
အရက္ေသာက္စရာ မရိွလ်င္ သူတပါး အိမ္က ပစၥည္း ခိုးေရာင္း၊ ၾကက္၊ ဘဲ၊ ဝက္ ၊ ႏြား တိရိစၧာမက်န္ ခိုးယူ သတ္ျဖတ္ ေရာင္းခ် စားေသာက္သည္။
က်ီးဆိုးမွာ ရပ္မႏိုင္၊ ရြာမႏိုင္ သူႀကီးမႏိုင္ ျဖစ္လာသည္။ သူႀကီးအိမ္က ထိပ္တံုးလည္း က်ီဆိုး၏ အေပါင္းအေဖာ္ ၊ အိပ္ယာလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ၾကာေတာ့ သူႀကီးမွာ က်ီးဆိုးကို အိမ္မွာ ထိပ္တံုးခတ္ရလြန္းသျဖင့္ ၾကာမူပိုတတ္ေသာ ဇနီးႏွင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းလွေသာ သမီးကို က်ီးဆိုးႏွင့္ ပတ္သတ္သြားမွာကိုပင္ စိုးရိမ္လာၿပီး စိတ္မခ် ျဖစ္လာရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေတာ္ရံု ျပသနာ ဆိုလ်င္ က်ီးဆိုးကို ထိပ္တံုးပင္ မခတ္ေတာ့ ပစ္ထားလိုက္ေတာ့သည္။ျဖစ္ႏိုင္လ်င္ က်ီးဆိုးကို ဤေနရာ၊ ဤအရပ္၊ ဤဝန္းက်င္မွာ မျမင္ခ်င္ေတာ့သည့္ ဆႏၵမွာ သူႀကီးဦးေကာင္း တင္မက တစ္ရြာလံုး၏ ဆႏၵပင္တည္း။
ထိုသို႔ အေၾကာင္းကဆိုး၊ လူကဆိုးသည့္ က်ီးဆိုး၏ ကံဆိုးမည့္ေန႔တစ္ေန သို္ ေရာက္လာခဲ့သည္။
""ရြာ သခၤ်ိဳင္းကို လူလြတ္ဖို႔နဲ႔ မီးတြင္းထဲ ဆံုးသြားတဲ့ ႐ွင္ႏြဲ႔ အေလာင္း ေျမျမဳပ္ဖို႔ ကိစၥ ဘယ္လို လုပ္ၾက မလဲ...သူႀကီး...မၾကာခင္ မိုးလဲ ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္...""
"" ေအး... ငါလည္း မလုပ္တတ္ေတာ့ ဘူးကြာ... အၾကံေတြလည္း ကုန္ၿပီ... မင္းလဲ အၾကံေပးပါဦးဟ....""
သကၠတ ရြာသူႀကီးဦးေကာင္းႏွင့္ ရြာေဆာ္ ခ်က္ႀကီးတို႔ ေခါင္းေျခာက္ေနသည့္ ကိစၥတစ္ခု တီးတိုး တိုင္ပင္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သူတို႔ ႏွစ္ဦးမွာ အၾကံတူ ဉာဏ္တူ ပုလင္းတူ ဗူးဆို႔ ဆရာ တပည့္မ်ားလည္း ျဖစ္သည္။
"" ရြာေက်ာင္း ဘုန္းဘုန္းကို လႊတ္ၿပီး ဘီလူးကို ဆံုးမ ခိုင္းပါလား...သူႀကီး...""
""ဟာ... မျဖစ္ဘူးကြ... ဆရာေတာ္ကေျပာတယ္... သူကိုယ္တိုင္က ဈန္သမာပါတ္ရတဲ့ ရဟႏၲာမဟုတ္ေလေတာ့ ဘီလူးကို ႏိွမ္နင္း ဆံုးမ ဖို႔ရာ မတတ္သာဘူးတဲ့... အၾကံရိွရင္ေတာ့ ေပးမယ္ လို႔ အၿပီး မိန္႔ထားတယ္... ""
"" ဟာ...ဒါဆို သူႀကီး သြားဗ်ာ... ""
""ငါ သြားရင္ ေသမွာေပါ့ဟ...""
"" ဟာ... သူႀကီးကလည္း... သစၥာစကားဆိုရင္ ဘီးလူးက စားမရဘူးဆို... သူႀကီးလည္း သစၥာဆိုေပါ့... ကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤ သကၠတရြာႀကီးနင့္ ရြာသူရြာသားမ်ား အေပၚ သမာသမတ္က်က် ၊ တရားနည္းလမ္းက်က် အုပ္ခ်ဳပ္ပါသည္ ။ ဤ မွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ အဲ့ဒီလို သစၥာဆိုေပါ့ သူႀကီးကလဲ... ""
"" ဟဲ့ေကာင္ ခ်က္ႀကီးရ... ငါလည္း ဒီရြာကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခါ တစ္ခါတစ္ေလ လက္ေဆာင္ပ႑ာေတြနဲ႔ လာၿပီး လာဘ္ထိုးရင္ နည္းနည္းပါးပါး ဘက္လိုက္ၿပီး စီရင္တာေတြ ရိွတယ္ဟ... အဲ့ဒီလို သစၥာဆိုရင္ ငါ ဘီလူးစာ မိၿပီေပါ့... ဒီေလာက္ အေျပာေကာင္းတာ မင္းသြားပါလား...""
သူႀကီးဦးေကာင္း က ခ်က္ႀကီးကို ျပန္၍ ေခ်ာက္တြန္း သျဖင့္ ခ်က္ႀကီး မခ်ိသြားျဖဲ ျဖစ္သြားသည္။
"" ဟဲ..ဟဲ... က်ဳပ္လည္း သူႀကီး နည္းႏွင္ ပါပဲ ဗ်ာ... ဘာ မွန္ကန္ေတာ္တည့္တဲ့ အလုပ္မွ ေကာင္းေကာင္း မလုပ္ဖူးေသးဘူး... က်ဳပ္တို႔ မေျပာနဲ႔ေလဗ်ာ... ဘရားဒကာ ေက်ာင္းဒကာ ဘုရားလူႀကီး ဦးေမႊးေတာင္ ဘာ အမွားအယြင္း လုပ္မိလည္း မသိဘူး... ဘီလူးစာ မိတာပဲ မဟုတ္လား...""
"" ေအးကြ... ဟုတ္တယ္... စုန္းမႀကီး ေဒၚေပ်ာ့လည္း...ဘီလူးနဲ႔ ပညာၿပိဳင္မယ္ ဆိုၿပီး သခၤ်ိဳင္းဝင္သြားၿပီး ေပ်ာက္သြားလိုက္တာကြာ... အစေတာင္ ႐ွာမေတြ႔ဘူး... ႐ွင္ႏြဲ႔ ေယာက်္ားလို လူ႐ိုး လူေကာင္းေလးလဲ ဘီလူး လက္စာ မိတာပဲ...ဘယ္လို လူမ်ိဳးနဲ႔မွ ဘီလူးကို တားႏိုင္မလဲ မသိဘူး...ငါလည္း ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းေျခာက္ေနၿပီ...""
ရြာသူႀကီး ဦးေကာင္း စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ညည္းညဴ ေနမိေတာ့သည္။
"" ဟင္း...ဟင္း...အား.. သူႀကီးေရ က်ဳပ္တကိုယ္လံုး နာက်င္ ကိုက္ခဲ တုန္ယင္ေနၿပီ... အရက္ကေလး နည္းနည္း ေလာက္ တိုက္ပါလားဗ်ာ...အရက္မေသာက္ရရင္ ေသေတာ့မယ္ ဗ်...""
သူၿကီး အိမ္ေအာက္မွာ ထိပ္တံုးခတ္ခံထားရေသာ က်ီးဆိုး၏ ယင္းထသံက ထြက္ေပၚလာသည္။
"" ဟာ..ဒီမွာ ေခါင္း မီးေတာက္ေနရတဲ့ အထဲ ဒီ ေသာက္ငမူးက တစ္မ်ိဳး....""
သူႀကီးက ေဒါသထြက္ထြက္ႏွင့္ က်ီးဆိုးကို ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္းသေလာက္ ရြာေဆာ္ ခ်က္ႀကီး၏ မ်က္ႏွာက ဝင္းခနဲ႔ ျဖစ္သြားသည္။
"" သူႀကီး...သခၤ်ိဳင္း လူလြတ္ဖို႔ ကိစၥ က်ဳပ္အၾကံရၿပီဗ်...""
"" ေဟ... ဟုတ္လား... မင္းအၾကံက သင့္တင့္ ေကာင္းမြန္ရဲ႕လား....ဆိုစမ္းပါဦး... ဘယ္လို အၾကံလဲ ဆိုတာ...""
ခ်က္ႀကီးက မိန္႔မိန္႔ႀကီးျပံဳး၍ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ ၿငိမ့္ျပသည္။ သူႀကီး ဦးေကာင္း မ်ာက္ႏွာက အားတက္သေရာ ဟန္အျပည့္ ႏွင့္ ခ်က္ႀကီးထံမွ စကားကို ငံ့လင့္ေနသည္။
"" ဒီ ဆန္ကုန္ေျမေလး က်ီးဆိုးကို သခၤ်ိဳင္းလႊတ္ရင္ မေကာင္းဘူးလား... သူႀကီး စဥ္းစားၾကည့္ေလ...ဒီေကာင္ မရိွေတာ့ရင္ သူႀကီးတင္မက ရြာသားေတြလဲ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ကင္းရတယ္ မဟုတ္လား... ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တပတ္ေလာက္ေတာ့ ဘီလူးရန္ကလည္း ေအးတယ္ေလ...""
"" ေအးကြ... မင္းအၾကံ မဆိုးဘူး..ခ်က္ႀကီး...ဒါေပမယ့္...ဒီေကာင္ သြားပါ့မလား... ""
ခ်က္ႀကီးက စိတ္မပူႏွင့္ ဟူေသာ သေဘာျဖင့္ လက္ကာျပသည္။
"" ဒီေကာင္ အရက္နဲ႔ ျမဴဆြယ္ရင္ ငရဲ ျပည္လဲ သြားမွာပဲ... အခုအခ်ိန္ဆို ပိုေတာင္ ေကာင္းေသး...သူႀကီး ၃ ရက္ေလာက္ ခ်ဳပ္ထားေတာ့ အရက္မေသာက္ရလို႔ ယင္း တအား ထေနၿပီ... အခ်ိန္ေကာင္းပဲ... ""
"" ေအး.. ဒါဆို ျမန္ျမန္ လုပ္မယ္ကြာ...""
ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ စိတ္တူကိုယ္တူ အၾကံကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ႀကိဳးစားၾကေတာ့သည္။
"" က်ီးဆိုး... ေဟ့ေကာင္...က်ီးဆိုး...ဒါ ဘာလဲ...ၾကည့္စမ္း...""
ယင္းထ၍ တစ္ကိုယ္လံုး မလႈခ်င္ေအာင္ နာက်င္ ကိုက္ခဲ ၿပီး ေမွးေနေသာ က်ီးဆိုး၏ ႏွာေခါင္း ဝသို႔ အနံ႔တစ္ခုက ျမဴဆြယ္လာသည္။ က်ီးဆိုး အရမ္း ရင္းႏီွးယဥ္ပါးက ႏွစ္ၿခိဳက္လွ ေသာ အနံ႔။
ျဖဴဆုတ္ေနေသာ က်ီးဆိုး၏ မ်က္ႏွာတြင္ ေသြးေရာင္ ခ်က္ခ်င္း လႊမ္းလာၿပီး မ်က္လံုးမွာလည္း ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ အေရာက္မ်ား ဝင္းလက္လာသည္။
"" အရက္... အရက္နံ႔ပဲ... က်ဳပ္ကို...တိုက္ပါ... တိုက္ပါဗ်ာ.. ""
က်ီးဆိုးမွာ သားေရတျမားျမား လ်ွာတသပ္သပ္ႏွင့္ မိမိ မ်က္စိေ႐ွ႕၌ ရြာေဆာ္ ခ်က္ႀကီး ေဝ့ယမ္းျပေနေသာ အရက္အိုးကို အာသာငမ္းငမ္း လိုက္ၾကည့္ ေနသည္။ မလွမ္းမကမ္း၌ သူႀကီးဦးေကာင္းက က်ီးဆိုး အေျခအေနကို မသိမသာ အကဲခတ္ေနသည္။
"" မင္း...ဒီ အရက္ကို အရမ္း ေသာက္္ခ်င္တာပဲလား... ""
""ေသာက္... ေသာက္ခ်င္တာေပါ့... ""
က်ီးဆိုးက ေခါင္းကို ပုတ္သင္ညိဳလို တဆတ္ဆတ္ညိတ္ျပသည္။
"" မင္းေသာက္ခ်င္ရင္... အဝ တိုက္မယ္ကြာ... ဒါေပမယ့္... မင္း အလုပ္ တစ္ခု လုပ္ေပးရမယ္...""
"" ေျပာ... ေျပာ... ဘာလုပ္ေပးရမလဲ... ""
"" မင္း..ဒီည သခၤ်ိဳင္းထဲမွာ မီးတြင္းထဲ ဆံုးသြားတဲ့ ႐ွင္ႏြဲ႔ အေလာင္းကို သြားျမဳပ္ေပးရမယ္....""
က်ီးဆိုး မ်က္ႏွာ ႐ႈံမဲ့ သြားသည္။
"" ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္ကို ေသတြင္း ပို႔ေနတာပဲဗ်... ဒီသခၤ်ိဳင္းမွာ လူသားစားတဲ့ ဘီလူး ရိွတာ က်ဳပ္မသိဘူးမ်ား ထင္ေနလား... က်ဳပ္က မူးသာ မူးတာ... ဒီသခၤ်ိဳင္းထဲ ေျခဦးေတာင္ မလွည့္ဘူးဗ်... ဘီလူးစည္း... အရက္သမားစည္း... ကိုယ့္စည္းနဲ႔ ကိုယ္ေနတာ... မသြားဘူးဗ်ာ မသြားဘူး...""
ဒီေလာက္ေတာ့ က်ီးဆိုး ပါးသည္။ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းလိုက္ေတာ့ ခ်က္ႀကီးက ေဒါသထြက္သြား ဟန္တူသည္။
"" ေအး... မင္း မသြားခ်င္လည္း ကိစၥမရိွဘူး... အရက္မေသာက္ရဘူး... ေနာက္ဆံုး မတတ္ႏိုင္ရင္ မင္းကို ေျခထိပ္ တန္းလန္နဲ႔ သခၤ်ိဳင္းထဲ သြားပစ္ထားလဲ ရတာပဲ... ဒီက ရြာသားေတြ ဘယ္သူမွ ကန္႔ကြက္မွာ လည္း မဟုတ္ဘူး... မင္းစဥ္းစားေပါ့... ""
တကယ္လုပ္မည့္ဟန္ျဖင့္ ေျပာေနေသာ ခ်က္ႀကီး စကားေၾကာင့္ က်ီးဆိုး ေတြေဝသြားသည္။
"" ခင္ဗ်ားတို႔ အဲ့ဒီလိုေတာ့ မယုတ္မာနဲ႔ ေလဗ်ာ... ""
"" မတတ္ႏိုင္တဲ့ အဆံုးဆိုရင္ေတာ့ ယုတ္မာသင့္ရင္...ယုတ္မာရမွာပဲ... မင္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မင္းေသာက္ခ်င္သေလာက္ အရက္ကို.ငါနဲ႔ ရြာသားေတြ စုၿပီး ဝယ္ေပးလိုက္မယ္.... ႀကိဳက္သေလာက္သာေျပာ....""
ခ်က္ႀကီးက ေခ်ာ့လိုက္ ေျခာက္လိုက္ အရက္ျဖင့္ ျမဴဆြယ္လိုက္ လုပ္ေနသည္။
"" ေအး... ခ်က္ႀကီးက ...မင္းလိုသေလာက္ အရက္ဝယ္တိုက္သလို... မနက္ျဖန္ သခၤ်ိဳင္းက ျပန္ထြက္လာရင္... ငါ့ဆီမွာ မင္းလိုခ်င္တဲ့... အခြင့္အေရး တစ္ခုေတာင္း... ငါ ျဖည့္ဆည္းေပးမယ္...""
သူႀကီးဦးေကာင္း ႏွင့္ ရြာေဆာ္ ခ်က္ႀကီးတို႔၏ အမ်ိဳးမ်ိဳး လွည့္လည္ ေျပာဆိုမႈမ်ားေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ က်ီးဆိုး သခၤ်ိဳင္းအတြင္း သြားရန္ သေဘာ တူလိုက္သည္။
"" ကဲ... ဒါဆိုလည္း သြားမယ္ဗ်ာ... ဒါေပမယ့္ သူႀကီး ကတိ တည္ပါေစေနာ္... က်ဳပ္ သခၤ်ိဳင္းထဲက ျပန္ထြက္လာႏိုင္ခဲ့ရင္ သူႀကီး သမီးနဲ႔ က်ဳပ္ကို လက္ထပ္ ထိမ္းျမားေပးရမယ္... ဘယ္လိုလဲ...""
က်ီးဆိုးက ရသည့္ အခြင့္အေရးကို တစ္ခါတည္း ေတာင္းဆို လိုက္ေတာ့ သူႀကီး မ်က္ႏွာပ်က္သြားကာ ေဒါသ တႀကီး ျဖစ္သြားသည္။
"" ဘာကြ... သူေတာင္းစား ငမူး... ထင္ေတာ့ ထင္သား... ဒီေကာင္ ငါ့သမီးးကို ၾကံစည္ေနလား မသိဘူလို႔...မင္းလိုေကာင္မ်ိဳးနဲ႔ ငါသမီး မေပးစားႏိုင္ဘူးကြ...မေပးစားႏိုင္ဘူး...""
"" ေဟာ... အခုပဲျကည့္ ... သူႀကီး ကတိမတည္ႏိုင္ဘူး... ဒါဆို က်ဳပ္လည္း မသြားႏိုင္ဘူး... က်ဳပ္ကို အတင္း သခၤ်ိဳင္းထဲ ပို႔ရင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လ်ွာကိုက္ျဖတ္ၿပီး....သတ္ေသလိုက္မွာ... ဘီလူး လိုခ်င္တာက လူအ႐ွင္ဆိုေတာ့...က်ဳပ္ေသသြားရင္... တစ္ရြာလံုး ဒုကၡေရာက္ၿပီ.. ""
သူႀကီး အၾကပ္႐ိုက္သြားသည္။ ခ်က္ႀကီးက သူႀကီးနား သြားကာ မသိမသာေလး လက္ကုပ္၍
"" သူႀကီးကလဲ.. သေဘာတူလိုက္စမ္းပါ... လူေကာင္း သူေကာင္းေတြေတာင္ ျပန္မလြတ္ႏိုက္တဲ့...ဘီလူးလက္ထဲက... ဒီငမူး ဘယ္လို လြတ္မလဲ...အဓိကက သခၤ်ိဳင္းထဲကို ဒီေကာင္ ၾကည္ၾကည္သာသာ သြားဖို႔ပဲ... ""
"" ေအးကြ...ဒါလဲ ဟုတ္တာပဲ...""
အက်ိဳးအေၾကာင္း ဆီေလ်ာ္ေသာ ခ်က္ႀကီး စကားေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ သူႀကီးလည္း လက္ခံသေဘာတူလိုက္သည္။
"" ကဲ...ကဲ... က်ီးဆိုး... မင္း.. လိုခ်င္တဲ့ အတိုင္း ျဖစ္ေစရမယ္ကြာ... ငါသေဘာ တူတယ္...""
----------------------------------------------------
""အဲ့ဒါပါပဲ...တာေနာႀကီးရယ္... က်ဳပ္လဲ သခၤ်ိဳင္းထဲကို မလာခ်င့္ လာခ်င္နဲ႔ လာခဲ့ရတာပဲ... ရြာသားေတြ ဝယ္ေပးလိုက္တဲ့ အရက္ေတြ ဝေအာင္ေသာက္... ႐ွင္ႏြဲ႔ အေလာင္းကို ျမဳပ္ၿပီးေတာ့... ခင္ဗ်ား ဖမ္းတာ ခံရတာပဲဗ်ာ...""
က်ီးဆိုး က သူ႔စကားကို အဆံုးသတ္လိုက္သည္။ ဘီလူးႀကီးက က်ီးဆိုး အေျကာင္းကို ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ႏွင့္ နားေထာင္ေနရာမွ
"" ေအာ္... ဒါဆို မင္းက ရြာမွာ ဘာမွ အသံုး မဝင္တဲ့ ငမူး င႐ူး တစ္ေယာက္ပဲ... မင္းကို ငါစားလိုက္လို႔လဲ ဘယ္သူမွ နစ္နာ သြားစရာ အေၾကာင္း မရိွပါဘူး... မင္းနဲ႔ စကားေျပာေကာင္းေနတာ... မၾကာခင္ အာရုဏ္ေတာင္ တက္ေတာ့မယ္... ငါ့ဗိုက္လဲ ျပန္ဆာလာျပန္ၿပီ... မင္းကို ငါ စားေတာ့မယ္... လာခဲ့.. ""
ေျပာေျပာ ဆိုဆို ဘီလူးႀကီးက ပါးစပ္ႀကီးကို ျဖဲကာ ဟကာျဖင့္က်ီးဆိုးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ေခါင္းႏွင့္ ေျခမွ ဖမ္းကိုင္ကာ ႏွစ္ပိုင္းဆျြဲဖတ္ရန္ ျပင္ေတာ့သည္။
"" ဟာ...ဟာ... ေနဦးေလဗ်ာ... ခင္ဗ်ားေျပာေတာ့... သစၥာ ဆိုၿပီး လြတ္ခြင့္ ရိွတယ္ဆိုဗ်...""
အေၾကာက္အကန္ ႐ုန္းကန္ရင္း က်ီးဆိုး ေစာဒက တက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ သတ္စားရန္ၾကံေနေသာ ဘီလူးႀကီး တခ်က္ တန္႔သြားသည္။
"" လူေကာင္း သူေကာင္းဆိုတဲ့ လူေတြေတာင္ ေတာ္တည့္မွန္ကန္တဲ့ သစၥာ စကား မဆိုႏိုင္တာ မင္းလို လူဆိုး သူခိုး တစ္ေကာင္ က ဘယ္လို သစၥာ ဆိုမွာလဲ...""
"" ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ... ေယာက်္ားတို႔ ဇြဲ ေသခါမွ ေလ်ွာ့တဲ့... က်ဳပ္လဲ က်ဳပ္လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း အတြက္ ႀကိဳးစား ရမွာပဲ...""
"" ကဲ.. ဒါဆိုလည္း... မင္းအခြင့္ အေရးပဲ ဆိုကြာ...""
ဟု ဆို၍ ဘီလူးႀကီးက ဖမ္းခ်ဳပ္ထားေသာ က်ီးဆိုးကို လက္အတြင္းမွ လြတ္ေပးလိုက္သည္။
"" ဒါနဲ႔ တစ္ခုေလာက္ ေမးပါရေစအံုး... ဘုရားဒကာႀကီး ဦးေမႊး က ဘယ္လို သစၥာဆိုလို႔ အစားခံရတာလဲ...ဗ်...""
"" သူက ဘုရား ေစတီ ပုထိုး ေက်ာင္းကန္မ်ားကို သဒၶါတရား ထက္သန္စြာ လႉဒါန္းခဲ့ပါသည္ ... လို႔ ဆိုတယ္ ေလကြာ... ""
"" ဟုတ္တာပဲေလဗ်ာ... ဘာမွားလို႔ လဲ...""
"" ဟ...မင္းဘာသိလို႔လဲ... ဒီလူႀကီး... ဘုရား၊ ေက်ာင္း၊ ကန္ ေတြအတြက္ ရြာထဲက အလႉေငြအခ်ိဳ႕ကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ အသံုးခ် ခိုးယူထားတာ.. မင္းမွ မသိပဲ... ဒါ့ေၾကာင့္ သူသစၥာ မမွန္လို႔ ငါ သတ္စား ပစ္တာ...""
"" ေအာ္... ဒီလို ႀကီးလား...""
ဘီလူးႀကီးတာေနာေျပာမွ က်ီးဆိုးလည္း ဦးေမႊး၏ သူေတာ္ေကာင္း ေယာင္ေယာင္ အက်င့္မ်ားကို သိရေတာ့သည္။
"" ဒါဆို... ႐ွင္ႏြဲ႔ေယာက်္ား ေမာင္စံကေကာ...""
"" ဒီေကာင္လဲ လူလိမ္... ဘာတဲ့... မိန္းမကို သစၥာရိွရိွျဖင့္ ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးခဲ့ပါသည္တဲ့... ""
"" ဟုတ္တာပဲေလဗ်ာ... ေမာင္စံက လူ႐ိုးလူေအးပါဗ်...""
"" ဘာ လူ႐ိုးလူေအးလဲ.. မိန္းမကိုယ္ဝန္ရိွေနေတာ့ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ရြာလည္က မုဆိုးမ မၾကင္ နဲ႔ ခိုးၿပီး ေမ်ာက္ဇာတ္ခင္းေနတာ... မင္းတို႔ တစ္ရြာလံုး မသိဘူး မဟုတ္လား.. ဒါေတာင္ ဒီေကာင္ ခယ္မ ျဖစ္တဲ့ ခင္ႏြဲ႔ကိုေတာင္ ၾကံခ်င္ေသးတာ...ေသတာ နည္းေသးတယ္...""
ဘီလူးႀကီး တာေနာ ေျပာသမ်ွသည္ က်ီးဆိုးအတြက္ အံျသစရာေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနသည္။
"" ဟူး... ခင္ဗ်ားေျပာမွပဲ သူေတာ္ေကာင္း အေယာင္ေဆာင္ ေၾကာင္သူေတာ္ ႂကြက္သူခိုးေတြ အေၾကာင္း သိေတာ့တယ္ဗ်ာ...""
"" ဒါ အကင္းပဲ ရိွေသးတာ... မင္းတို႔ တစ္ရြာလံုးကလူေတြ လူေကာင္းသူေကာင္းက ခပ္႐ွား႐ွားရယ္... မင္းလဲ အတူတူပဲ... ကဲ...ကဲ... ၾကာတယ္ကြာ...ငါဗိုက္ဆာေနၿပီ... မင္း အခြင့္အေရးအရ လုပ္စရာရိွတာ ျမန္ျမန္ လုပ္ေတာ့... ""
ဘီလူးႀကီး တာေနာ၏ ေဆာ္ေအာေနသျဖင့္ ဟိုေတြးဒီေတြးႏွင့္ အၾကံထုတ္ေနေသာ က်ီးဆိုးသည္ ခပ္တည္တည္ပင္ ေျမႀကီးေပၚ ဒူးေထာက္ခ်၍ ေ႐ွ႕မွာ ေျမသားမ်ားကို လက္အတြင္း ဆုပ္ကိုက္၍ ေကာင္း ကင္သို႔ ေမာ့ကာ
"" အကြၽႏုပ္သည္ ဤမဟာပထဝီ ေျမႀကီးႏွင့္ ေကာင္းကင္သက္ေသတည္ၿပီး ေလာကပါလနတ္မင္းအေပါင္းတို႔အား တိုင္တည္၍ မွန္ကန္ေသာ သစၥာစကားဆို ဆိုပါမည္... အကြၽႏ္ုပ္သည္.....................................................
အစျပဳ၍ ဆိုလိုက္ေသာ က်ီးဆိုး၏ သစၥာဆိုသံသည္ သခၤ်ိဳင္းဝန္းအတြင္းတြင္ ပ်ံလြင့္ေနေလသည္။
---------------------------------------------------
နံနက္မိုးေသာက္၍ အေ႐ွ႕အရပ္မွေနဝန္းႀကီး ေကာင္းကင္မွ ထြက္ေပၚလာခ်ိန္တြင္ သခၤ်ိဳင္းအတြင္းမွ ေျမအိုးႀကီး တစ္လံုးထမ္းကာ ျပံဳးရႊင္သည့္ မ်က္ႏွာထားႏွင့္ ထြက္လာေသာ က်ီးဆိုးကို သကၠတရြာသားအခ်ိဳ႕ ေတြ႔လိုက္ၾကရေလသည္။
"" ဟာ... ဟိုမွာ က်ီးဆိုး...မေသဘူးဟ... သခၤ်ိဳင္းထဲက ျပန္ထြက္လာတယ္...""
"" ဘီလူးအစားမခံဘူးလား မသိဘူး... ဒါမွ မဟုတ္ တေစၲလာေျခာက္တာလား... မေသတဲ့ အျပင္ မ်က္ႏွာကလည္း ျပံဳးလို႔ ရႊင္လို႔...""
တစ္ဆင့္စကား တစ္ဆင့္နားျဖင့္ သူႀကီး ႏွင့္ ရြာေဆာ္ ခ်က္ႀကီးထံ သတင္းေရာက္သြားၿပီး ဆရာတပည့္ ႏွစ္ေယာက္လံုး က်ီးဆိုး ရိွရာသို႔ အေျပးအလႊား လိုက္လာၾကသည္။ ယုတ္စြ အဆံုး ရြာေက်ာင္း ဆရာေတာ္ပင္ ေရာက္လာၿပီး က်ီးဆိုး အနီးတြင္ လူမ်ား စုရံုး ေနၾကေတာ့သည္။
""က်ီး... က်ီးဆိုး...မင္း... မင္း မေသဘူးလား...""
သူႀကီးမွာ အံ့ျသသည့္ စိတ္ကို ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရျဖစ္ကာ ႏႈတ္မွ ထုတ္ေမးမိသည့္ အထိ။
"" မေသလို႔ ျပန္ေတြ႔တာေလဗ်ာ... ကဲ... သူႀကီးကတိ အတိုင္းပဲေနာ္.. . သူႀကီးသမီး ျမေလးႏြယ္နဲ႔. လက္ထပ္ ထိမ္းျမားေပးဖို႔ ျပင္ေတာ့...""
"" ေအးပါကြာ... ေအးပါ... ငါ့ကတိနဲ႔...ငါ ဆိုေတာ့ ေပးစားရေတာ့မွာေပါ...ဒါနဲ႔ မင္း ကို ဘီလူးက ဒုကၡမေပးဘူးလား....""
"" ဒုကၡမေပးတဲ့ အျပင္ ဒီမွာေတြ႔လား... ေရႊအိုးေတာင္ ေပးလိုက္ေသးတယ္....က်ဳပ္ တစ္သက္ စားလို႔ေတာင္မကုန္ဘူး... က်ဳပ္သူေဌး ျဖစ္ၿပီဗ်.. ""
က်ီးဆိုးက ပုခံုးေပၚ၌ ထမ္းထားေသာ ေျမအိုးႀကီးကို ေအာက္ခ်ျပသည္။ ေျမအိုးႀကီးထဲတြင္ ေရႊဒဂၤါး၊ ေငြဒဂါၤးမ်ား အျပည့္ရိွေနသည္ကို ရြာသူရြာသားမ်ားအားလံုး အံ့ျသထူးဆန္စြာ ေတြ႔လိုက္ၾကရသည္။
"" ဒါဆို... ဘီလူး...ဘီလူးႀကီးေကာ...""
စိုးရြ႔ံပူပင္ဟန္ျဖင့္ က်ီးဆိုးကိုဝိုင္းေမးၾကသည္။
"" ပူမေနနဲ႔... သခၤ်ိဳင္းထဲမွာ ဘီလူႀကီး မရိွေတာ့ဘူး ေတာ့ဘူး...က်ဳပ္ေမာင္းထုတ္ လိုက္ၿပီ....ဒီေန႔ကစၿပီး ရြာသားေတြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနလို႔ရၿပီ....""
က်ီးဆိုး၏ စကားေၾကာင့္ အားလံုး အံအား သင့္ကုန္ၾကသည္။ ယံုၾကည္၍ေတာ့ မဟုတ္ၾကေခ်။
"" ၾကည့္လည္း လုပ္ပါဦး က်ီးဆိုးရာ... ဘယ္သူမွ မႏိုင္တဲ့ ဘီလူးႀကီးကို မင္းလို ငမူးင႐ူး တစ္ေယာက္က ေမာင္းထုတ္တယ္ ဆိုေတာ့...ယံုေအာင္ ႐ွင္းစမ္းပါဦးဟ...""
သူႀကီးက ျမင္ျပင္းကပ္စြာ ခြန္းတုန္႔ျပန္ရင္း အ ေၾကာင္းစံု ႐ွင္းခိုင္းေနသည္။
"" ဘယ္သူမွ မယံုရင္ က်ဳပ္အေၾကာင္းစံု ေျပာျပမယ္...ဒီလိုဗ်.....""
က်ီးဆိုးက သခၤ်ိဳင္းအတြင္း ႐ွင္ႏြဲ႔အေလာင္းကို ျမဳပ္ရင္း ဘီလူးႀကီးတာေနာႏွင့္ ေတြ႔ပံု၊ အဖမ္းခံရပံု၊ စကားေျပာၾကပံု၊ ေနာက္ဆံုး သစၥာဆို၍ လြတ္ေအာင္ၾကံပံု တို႔ကို အေၾကာင္းစံု ေျပာျပလိုက္သည္။
""တကယ္ေတာ့ သစၥာစကားဆိုတာ မုသားမပါပဲ မွန္ကန္ေသာ စကားကို ေလာကပါလ နတ္မင္းေတြထံ တိုင္တည္ေျပာဆိုျခင္းဟာ သစၥာ စကားပါ... က်ဳပ္ဆိုတဲ့ သစၥာစကားဟာ မွန္ကန္ထိ႐ွေလေတာ့ ေနာက္ဆံုး ဘီလူးႀကီးက က်ဳပ္ျပဳသမ်ွ ႏုရေတာ့တာပဲ... ""
""မျဖစ္ႏိုင္တာေတြပါကြာ... ႂကြားေနတာ...""
"" ဘယ္သူမွ မႏိုင္တဲ့ ဘီလူးကို သူ႔လို ငမူးင႐ူးက သစၥာဆိုၿပီး အႏိုင္ယူလိုက္တယ္တဲ့... သူျပဳသမ်ွေတာင္ ႏုရေသးတယ္ ဆိုပဲ... အလကားပါကြာ...အ႐ူးခ်ီးပန္း ေလ်ွာက္ေျပာေနတာ...""
တီးတိုးေဝဖန္သံမ်ားကို က်ီးဆိုးက ဂ႐ုမစိုက္ဟန္ျဖင့္ ျပံဳးလိုက္သည္။
"" ခင္ဗ်ားတို႔ မယံုၾကဘူးေနာ္...မနက္ခင္း အံုးေမာင္းသံုးခ်က္ေလာက္က ခင္ဗ်ားတို႔ ေျမႀကီးလႈပ္သံေတြ၊ မိုးၿခိမ္းသံေတြ မၾကားၾကဘူးလား...""
က်ီးဆိုးအေမးေၾကာင့္ အားလံုးတစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္မိၾကသည္။
"" ေအး ၾကားေတာ့ ၾကားတယ္....ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း ျပင္းထန္တယ္... အဲ့ဒါ ဘာျဖစ္လဲ...""
"" ဘာျဖစ္ရမွာလဲ... အဲ့ဒါ က်ဳပ္သစၥာဆိုတာ မွန္ကန္ထိေရာက္ေလေတာ့ ေလာကသစၥာေစာင့္ နတ္မင္းက ေျမငလ်င္လႈပ္ မိုးၿခိမ္းၿပီး ေကာင္းခ်ီးေပးတာေနမွာေပါ့... ေျမငလ်င္လႈပ္ မိုးၿခိမ္းသံေတြလဲ ဆံုးေရာ ဘီလူးႀကီးရဲ႕ ထန္းပင္ေလာက္ျမင့္ၿပီး ႀကီးမားတဲ့ ကိုယ္လံုးႀကီးက တျဖည္းျဖည္း ေသးငယ္သြားၿပီး တစ္ထြာေလာက္ အရြယ္ ျဖစ္သြားေရာ... ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္ခိုင္းသမ်ွ လုပ္ရတာပဲ... က်ဳပ္လဲ ဇရပ္တိုင္နဲ႔ သူ႔ေခါင္းကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပးေဆာင့္ခိုင္းတာ... ၾကာေတာ့ သူလည္း ခံႏိုင္တဲ့ပံု မေပၚေတာ့ဘူး...က်ဳပ္ကို ႐ွစ္ခိုး ေတာင္းပန္ေတာ့ပါပဲ... သူ႔ကို လြတ္ေပးဖို႔နဲ႔ သူမွာရိွတဲ့ ရတနာ့အျပည့္အိုးႀကီး ေပးပါ့မယ္၊ ေနာက္ၿပီး ဒီသခၤ်ိဳင္းကိုလဲ ေနာက္မလာေတာ့ပါဘူး ဆိုၿပီး ေတာင္းပန္ေတာ့တာပဲ...ေနာက္ဆံုး က်ဳပ္လဲ သနားတာနဲ႔ သူျပတဲ့ ဇရပ္ေအာက္က ေျမႀကီးေနရာက ရတနာအိုးကို တူးယူၿပီး သူ႔ကို လြတ္ေပးလိုက္တာပဲ....""
က်ီးဆိုးစကားကို အားလံုးမွာ စိတ္ဝင္စားစရာ ထူးဆန္းသည့္ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ကို နားေထာင္ေနရသကဲ့သို႔ မွင္သက္စြာ နားေထာင္ေနၾကသည္။ အမ်ိဳးမ်ိဳး တီးတိုး ေဝဖန္ၾကသည္။ မယံုတစ္ဝက္ ယံုတစ္ဝက္လည္း ျဖစ္ေနၾကသည္။သို႔ေသာ္ ဘီလူးေပးလိုက္သည္ ဆိုေသာ ေရႊအိုးကလည္း က်ီးဆိုး လက္ထဲမွာ လက္ေတြ႕ရိွေန၍ လံုးဝမျဖစ္ႏိုင္ဟူ၍ ျငင္းမရေခ်။
"" ေနပါဦး ဒကာ က်ီးဆိုးရဲ႕... ရြာထဲက ဘုရားဒကာ၊ ေက်ာင္းဒကာ၊ လူ႐ိုးလူေကာင္းေတြေတာင္ မႏိုင္တဲ့ ဘီလူးကို ဒကာက ဘယ္လို သစၥာစကားေတြဆိုၿပီး အႏိုင္ယူခဲ့တာလဲ... ရြာသူရြာသားေတြ ေလ့လာနည္းယူရေအာင္ ေျပာျပပါဦး... ""
ရြာေက်ာင္း ဘုန္းဘုန္းပင္ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ျဖစ္ကာ ဝင္ေရာက္ေမးျမန္းေတာ့သည္။
"" ဘယ္လိုသစၥာဆိုလဲ ဆိုေတာ့.....
က်ီးဆိုးသည္ ညက သစၥာဆိုခဲ့ေသာ ပံုစံအတိုင္း ဒူးေထာက္ကာ ေျမႀကီးကို လက္ျဖင့္ယူ၍ လက္ဝါးေပၚတင္ ေျမႇာက္ကာ ေကာင္းကင္သို႔ ေခါင္းေမာ့၍ မာန္ပါပါႏွင့္
..... "" အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤမဟာပထဝီ ေျမႀကီးႏွင့္ စၾကာဝဠာေကာင္းကင္အားသက္ေသတည္ၿပီး ေလာကပါလနတ္မင္းအေပါင္းတို႔အား တိုင္တည္၍ မွန္ကန္ေသာ သစၥာစကားဆို ဆိုပါမည္... အကြၽႏ္ုပ္သည္...
.... အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေလာကကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ရပ္ရြာကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ေကာင္းက်ိုးမျပဳသည့္ လူဆိုး လူမိုက္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။
.... သူေတာ္ေကာင္း တို႔ က်င့္ၾကံအပ္သည့္ ငါးပါးသီလတည္းဟူေသာ က်င့္ဝတ္သိကၡာကိုလည္း ေစာင့္ထိန္းျခင္း မရိွေသာ လူ႔ဗာလ ျဖစ္ပါသည္။
.... သူတပါး အသက္ကို ရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္ၿပီး စားသံုးျခင္း
.... သူတပါး ပစၥည္းဥစၥာကိုလည္း မျမင္ကြယ္ရာ ခိုးယူ ေရာင္းခ် သံုးစြဲျခင္း
.... သူတပါး သားသမီး၊မယားကို ကာယကံအားျဖင့္ ပစ္မွား က်ဴးလြန္ျခင္း မရိွေသာ္လည္း ဝစီကံ မေနာကံ အားျဖင့္ ပစ္မွား က်ဴးလြန္မိျခင္း
.... ဘဝတစ္ေလ်ွာက္လံုး ေျပာခဲ့သမ်ွစကားမ်ားတြင္ မုသာဝါဒါတည္းဟူေသာ အလိမ္အညာ ကင္းသည့္ စကား အလြန္နည္းပါး၍ ယခု သစၥာဆို ေသာစကားသာလ်င္ ဘဝတြင္ အမွန္ကန္ဆံုး စကားဆိုခဲ့ဖူးျခင္း
.... သူရာ ေသရည္အရက္ကိုလည္း ေနမေ႐ွာင္ ညမေ႐ွာင္ မွီဝဲသံုးစြဲ၍ မူးယစ္ရမ္းကားျခင္း စသည့္ သီလတို႔ကို ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ေနသည့္ လူဆိုး လူမိုက္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေၾကာင္း မွန္ကန္စြာဖြင့္ဟ သစၥာဆိုပါသည္။
အကြၽႏု္ပ္၏ အကုသိုလ္အျပစ္မ်ားသည္ ေနာက္ဘဝတြင္သာ ငရဲ၌ အျပစ္တို႔ကို ခံစားထိုက္ပါသည္။ ယခုအခါ အသားစား ဘီလူးသည္ အကြၽႏ္ုပ္၏ အျပစ္တို႔ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အကြၽႏ္ု္ပ္၏အသားအား စားေသာက္ရန္အတြက္ ၾကံစည္ အားထုတ္ေနပါသည္။ သို႔ေသာ္ မွန္ကန္ေသာ သစၥာ စကားကို ဆိုပါက အသက္ေဘးမွ လြတ္မည္ဟူေသာ ၎၏ စကားေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ မိမိ၏ မေကာင္းမႈတို႔ကို ေလာကပါလ နတ္မင္းထံ ဖြင့္ဟဝန္ခံ၍ သစၥာျပဳပါသည္။ အကြၽႏ္ုပ္၏ သစၥာစကားတြင္ တစ္စံု တစ္ရာ အမွားအယြင္း ရိွပါက လူသားစား ဘီလူး၏ ရက္စက္စြာ သတ္ျဖတ္ စားေသာက္ျခင္းကို အကြၽဳပ္ခံစားရပါေစ.... အကြၽႏ္ုပ္၏ သစၥာစကားသည္ မွန္ကန္သည္ဆိုပါက ရဲဝ့ံစြာဖြင့္ဟ သစၥာဆိုသည့္ ဤမွန္ကန္ေသာ သစၥာစကားတို႔ေၾကာင့္ အကြၽႏု္ပ္၏ အသားအား အစာအဟာရ အျဖစ္ စားသံုးရန္ၾကံစည္ေနေသာ ဘီလူးသည္ ကြၽႏ္ုပ္၏ ျပဳသမ်ွ ႏုရေသာ အစြမ္းမဲ့ ဘီလူးတေကာင္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲပါေစသား.....""
"" က်ဳပ္... အဲ့ဒီလိုလဲ...သစၥာဆိုလိုက္ေရာ ေကာင္းကင္မွာ လ်ွပ္စီးေတြလက္...မိုးေတြၿခိမ္း၊ ငလ်င္ေတြ သြက္သြက္ခါ လႈပ္ေတာ့တာပဲ... သစၥာစကားဟူသည္ ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာ ဆိုပါက မိုး ႏွင့္ ေျမကိုပင္ တုန္လႈပ္ေစသည္တဲ့...""
ရြာေက်ာင္းဆရာေတာ္ဘုန္းဘုန္းႏွင့္တကြ သူႀကီး ဦးေကာင္း၊ ရြာေဆာ္ ခ်က္ႀကီးႏွင့္ ရြာသူရြာသား အားလံုး က်ီးဆိုးအား တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးေသာ သတၱဝါကဲ့သို႔ အံျသမင္သက္ ေငးေမာမိေနၾကေလေတာ့သည္။
---------------------------------------------------
ၿပီးပါၿပီ။
မွတ္ခ်က္။ ငယ္စဥ္က ၾကားဖူးေသာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္အား အေျခတည္ ေရးဖြဲ႔ထားပါသည္။ အမွားအယြင္းလိုအပ္ခ်က္မ်ားအား နားလည္ေပး၍ ေဝဖန္အၾကံျပဳေပးပါရန္....။
ခ်စ္သား မာရ္နတ္( Yan Aung Phyo)
Comments
Post a Comment